Με συνέντευξη που έδωσε μέσα στον Μάιο, η υπουργός Παιδείας Ζαχαράκη επανέφερε το ζήτημα τοποθέτησης καμερών και συστημάτων ελεγχόμενης εισόδου στα πανεπιστήμια. Μετά τη συνέντευξη της υπουργού, ακολούθησαν συντονισμένα μια σειρά τοποθετήσεων για το ίδιο ζήτημα από τον υφυπουργό Παιδείας Παπαϊωάννου -και παλαιότερα πρύτανη του ΑΠΘ- αλλά και τον Χρυσοχοΐδη ως υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για κάποιο καινούργιο μέτρο, τα συστήματα ασφαλείας προβλέπονταν ήδη από τον νόμο 4777/2021 (νόμος Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη), που είχε περάσει μέσα στην καραντίνα, και στη συνέχεια από τον νόμο 4957/2022. Με το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο 5224/2025, τον νόμο Ζαχαράκη, έγιναν όλες οι απαραίτητες εξειδικεύσεις τόσο στα σχέδια ασφάλειας και στις πειθαρχικές διώξεις όσο και στις διαγραφές.
Από το 2021 και όλα τα επόμενα χρόνια, η συζήτηση γύρω από τις κάμερες και τα συστήματα ελεγχόμενης εισόδου επανέρχεται από πλευράς κυβέρνησης με διάφορες αφορμές και πάντα συνοδεύεται από μια εκστρατεία των ΜΜΕ για τη συκοφάντηση της έννοιας του ασύλου. Αυτή τη φορά η κυβέρνηση, μετά από μια περίοδο συνεχών προσαγωγών και συλλήψεων φοιτητών μέσα στις σχολές, δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει άμεσα τα σχέδιά της. Η Ζαχαράκη μάλιστα υποστήριξε ότι προχωρούν προς έγκριση τα σχέδια ασφαλείας που κατέθεσαν οι διοικήσεις των ΑΕΙ από το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας (φορέας που εποπτεύεται από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη), διαδικασία που θα ολοκληρωθεί μέσα στο καλοκαίρι. Ο Παπαϊωάννου μάλιστα έσπευσε να προσδιορίσει ότι η αρχή θα γίνει από το ΕΚΠΑ στην Αθήνα και το ΑΠΘ στην Θεσσαλονίκη. Απέφυγαν παρ’ όλ’ αυτά και οι δύο να ορίσουν ακριβές χρονοδιάγραμμα. Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή θέλουν να προχωρήσουν τις εργασίες με συνοπτικές διαδικασίες μέσα στο καλοκαίρι χωρίς να δώσουν μια ημερομηνία-«αιχμή», γύρω από την οποία θα υπάρξουν φοιτητικές αντιδράσεις, ή επειδή δεν είναι και οι ίδιοι ακόμη σίγουροι για το πότε «το σηκώνει το κλίμα» να προχωρήσουν σε ένα τέτοιο βήμα. Μην ξεχνάμε ότι από Σεπτέμβρη θα δρομολογηθούν και οι νέες διαγραφές φοιτητών…
Όποτε και να ανακοινώσουν τις εργασίες πάντως, ο σκοπός για τον οποίο θέλουν να βάλουν κάμερες και ελεγχόμενη είσοδο στα πανεπιστήμια είναι πολύ συγκεκριμένος. Θέλουν να χτυπήσουν τον συνδικαλισμό στις σχολές, να εμπεδώσουν ένα κλίμα τρομοκρατίας στην κατεύθυνση όξυνσης της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής. Θέλουν να ξέρουν ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει, να ελέγχουν ποιος κόλλησε αφίσα στον τοίχο, ποιος πήγε στη συνέλευση του συλλόγου του ή συμμετείχε σε μια κινητοποίηση. Θέλουν να φακελώνουν τους φοιτητές και να έχουν στοιχεία με τα οποία θα τους τρέχουν σε πειθαρχικές διώξεις και θα τους διαγράφουν. Παράλληλα, θέλουν να δημιουργήσουν φόβο, ώστε να προλαβαίνουν μελλοντικές αντιδράσεις των φοιτητών απέναντι στα άδικα μέτρα της κυβέρνησης. Φαίνεται ότι αποτελεί προτεραιότητά τους να φτιάξουν πανεπιστήμια-φυλακές, με την αστυνομία να μπαινοβγαίνει όποτε θέλει, τα «φώτα» να κλείνουν στις 22:00, με αυστηρό έλεγχο στο ποιες απόψεις θα ακούγονται ή καλύτερα ποιες δεν θα ακούγονται.
Η τοποθέτηση καμερών στα πανεπιστήμια, αλλά και σε όποιον άλλον χώρο βρίσκονται οι φοιτητές, όπως οι βιβλιοθήκες, οι λέσχες και οι εστίες, είναι ευθύ χτύπημα στο λαϊκό άσυλο αγώνων. Τις συνέπειες θα τις δεχτούν πρώτοι οι φοιτητές και γι’ αυτό από αυτούς πρέπει να ξεκινήσουν οι αντιδράσεις. Το χτύπημα, όμως, στο άσυλο αφορά όλη την κοινωνία. Τα πανεπιστήμια έχουν υπάρξει χώρος πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, πολιτικής ζύμωσης διαφόρων κομματιών της κοινωνίας σε περιόδους κινημάτων και όχι μόνο. Ταυτόχρονα, η επικράτηση ενός κλίματος τρομοκρατίας στις σχολές, μέσω των πειθαρχικών και της καταστολής, αντανακλάται και στη συνείδηση που χτίζουν οι μελλοντικοί εργαζόμενοι και στο πώς εμπεδώνουν ότι όποιος δεν είναι πειθήνιος και σηκώνει κεφάλι, θα αντιμετωπίζει συνέπειες.
Η επίθεση θα συνεχιστεί αν δεν μπει φραγμός η πάλη για την ανατροπή των νόμων. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε το πότε θα συνδέσουν το πρώτο καλώδιο, οι λόγοι για να καλεστούν γενικές συνελεύσεις στους φοιτητικούς συλλόγους είναι ήδη εδώ…