Εκδήλωση-Συζήτηση της Ταξικής Πορείας στην Αθήνα για τα εργοδοτικά εγκλήματα
Πέμπτη 11 Ιούνη, 7μμ, Πλατεία Αυδή (Μεταξουργείο)
Ανοιχτή εκδήλωση και συζήτηση για το ζήτημα των εργοδοτικών εγκλημάτων, που το σύστημα βαφτίζει «ατυχήματα», οργανώνει στην Αθήνα η Ταξική Πορεία, την Πέμπτη 11/6. Ένα ζήτημα που απασχολεί πλατιά τους εργαζόμενους και αποκαλύπτει με τον χειρότερο τρόπο τη βαρβαρότητα που παράγει αυτό το σύστημα, στο οποίο η δουλειά είναι συνυφασμένη με την εκμετάλλευση. Σ’ αυτό το έδαφος το ζήτημα της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία, παρότι με μια επιφανειακή προσέγγιση μοιάζει σαν κάτι που απασχολεί εξίσου εργαζόμενους κι εργοδότες, στην πραγματικότητα αποτελεί κομμάτι των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Καθώς η επίθεση στο σύνολο των δικαιωμάτων αυτών προχωράει και βαθαίνει, μόνο «ανεξήγητο φαινόμενο» δεν είναι η εκτίναξη των τραυματισμών και των θανάτων, τόσο μέσα στους χώρους δουλειάς όσο και εξαιτίας της.
Αυτό που επιδιώκει ν’ αναδείξει η εκδήλωση είναι ακριβώς την ταξική σκοπιά στο ζήτημα. Μόνο μέσα από αυτήν μπορεί να εξηγηθεί το γιατί και το πώς το κεφάλαιο, τόσο μεμονωμένα όσο και συνολικά, θέτει σε κίνδυνο, ακόμα και καταστρέφει, την ίδια τη βάση της λειτουργίας του και την πηγή των κερδών του: την εργατική δύναμη. Μόνο μέσα από αυτήν μπορεί να εξηγηθεί η ολοένα χειρότερη κατάσταση που βιώνει η εργατική τάξη της χώρας στο ζήτημα της ασφάλειας. Η σχέση της με την εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς, τα ασταθή και ατελείωτα ωράρια, τους μισθούς πείνας που εξανεμίζονται απ’ την ακρίβεια, την υποτίμηση της εργατικής ζωής συνολικά. Η σχέση της με την ενίσχυση με κάθε τρόπο του κεφαλαίου, απ’ τους όρους που δραστηριοποιείται μέχρι τους όρους που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους. Η σχέση της, αντίστροφα, με τη διάλυση των συλλογικών εργαλείων των εργαζομένων, τον ασφυκτικό έλεγχο των σωματείων, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης, την ισοπέδωση των συλλογικών συμβάσεων.
Αυτή, η ταξική προσέγγιση, είναι που λείπει απ’ τη μεριά των εργαζομένων. Το κεφάλαιο κινείται με εργαλείο τους νόμους και τους κάθε είδους μηχανισμούς που διαθέτει το κράτος του. Κάνει ό,τι μπορεί για να καλυφτεί σε κάθε επίπεδο. Καλλιεργεί την αντίληψη ότι η ασφάλεια είναι «ατομική ευθύνη» κάθε εργαζόμενου, ώστε να χρεώσει την αποκλειστική ευθύνη του στα ίδια τα θύματα των επιλογών του και να «πείσει» τους εργαζόμενους ότι βρίσκονται μόνοι, υπεύθυνοι οι ίδιοι για τους όρους δουλειάς τους. Επιχειρεί να κρύψει την πραγματικότητα, παρουσιάζοντας ό,τι στοιχεία το εξυπηρετούν, ή και καθόλου στοιχεία, όπως κάνει για τις επαγγελματικές ασθένειες, που συνδέονται με ανθυγιεινές εργασίες και ανθγιεινούς συνολικά χώρους δουλειάς και δεν «ισοφαρίζονται» απλά με κάποιο επίδομα. Την ίδια ώρα που οι αντεργατικοί νόμοι στρώνουν το έδαφος για τον πολλαπλασιασμό των εργοδοτικών εγκλημάτων, υποστηρίζει ότι «παίρνει μέτρα» για τη δήθεν διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία, ενώ αυτό που διασφαλίζει είναι την τυπική/νομική κάλυψη της εργοδοσίας, η οποία αναζητά μετακύλιση της δικής της ευθύνης προς τα κάτω και προς τα έξω.
Για την εργατική τάξη, το ζήτημα δεν είναι τυπικό, αλλά ουσιαστικό. Η υπεράσπιση του δικαιώματος κάθε εργαζόμενος να γυρίζει απ’ τη δουλειά σώος δεν μπορεί να αναζητηθεί ούτε σε ψευδαισθήσεις για «κοινό συμφέρον» και «συνδιαχείριση» του ζητήματος, ούτε σε αυταπάτες για ένα «φιλολαϊκό» αστικό κράτος. Η ουσιαστική ασφάλεια είναι συλλογικό δικαίωμα, που μπορεί να φαίνεται «αυτονόητο» (και πράγματι είναι για τους εργαζόμενους), αλλά η κυριαρχία του κεφαλαίου και η επίθεσή του απέναντι στην εργατική τάξη και τους εργαζόμενους το υπονομεύει όλο και περισσότερο. Η υπεράσπισή του αποτελεί υπόθεση συλλογικής πάλης και κάθε εργαζόμενος έχει ρόλο και λόγο για την ανάπτυξή της. Σ’ αυτή τη βάση η Ταξική Πορεία καλεί κάθε εργαζόμενο στην εκδήλωση και την προπαγανδίζει πλατιά σε χώρους δουλειάς, για να συμβάλει στη συγκρότηση των όρων που μπορούν πραγματικά να βάλουν φρένο στην καθημερινή βαρβαρότητα και την εγκληματική πολιτική που την τροφοδοτεί.
