Με διαρκώς νέα ζητήματα και στοιχεία τροφοδοτείται η αναστάτωση που επικρατεί στην κυβέρνηση και στο κόμμα της ΝΔ. Ο προμηνυόμενος τρίτος γύρος δικογραφιών για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η δημόσια διαφοροποίηση από την κυβερνητική γραμμή του συμβούλου του πρωθυπουργού σχετικά με την επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν και –ενόψει του συνεδρίου της ΝΔ- η δημόσια παρέμβαση των πέντε κυβερνητικών βουλευτών με οξεία αντιπαράθεση στο «επιτελικό κράτος» και με μια ορισμένη κριτική στο κυβερνητικό κέντρο είναι τα τελευταία στοιχεία αυτής της αναστάτωσης. Η ένταση που όλα αυτά προκάλεσαν ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο από την κυβερνητική στάση στο ζήτημα των υποκλοπών, καθώς ο εισαγγελέας του Άρειου Πάγου (και πρώην προϊστάμενος της ΕΥΠ) αποφάσισε να μην ανασυρθεί για παραπέρα έρευνα ο σχετικός φάκελος, απορρίπτοντας έτσι την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου που ζητούσε την επανέναρξη της έρευνας ακόμα και για κατασκοπεία!
Με άλλα λόγια, συνεχίζεται, αν δεν εντείνεται κιόλας, το γαϊτανάκι των παρεμβάσεων από ευρωπαϊκά κέντρα, που με μοχλούς τα δύο βασικά ζητήματα (ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές-Predator) εκθέτουν την κυβέρνηση και αμφισβητούν τη δυνατότητα της ΝΔ να αποτελέσει ξανά –μετά τις επόμενες εκλογές και όποτε αυτές γίνουν- την κυβερνητική λύση για τη χώρα. Στο έδαφος που δημιουργούν αυτές οι παρεμβάσεις, τα κόμματα της λεγόμενης αντιπολίτευσης, αλλά και τα υπό συγκρότηση νέα κόμματα (Τσίπρας, Καρυστιανού) επιδιώκουν να διαμορφώσουν λόγο (έως και ύπαρξης!) και να εμφανιστούν ως απαντήσεις στα «σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη».
Έτσι, η «ένταση» και η «οξύτητα» της πολιτικής αντιπαράθεσης, όπως αυτή προσδιορίζεται από τον κυρίαρχο πολιτικό λόγο, εντοπίζεται αποκλειστικά γύρω από τα θέματα αυτά που έχουν αναδειχθεί με τη βούλα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας (ΟΠΕΚΕΠΕ) και του ευρωκοινοβουλίου (υποκλοπές)! Σαν να χρειαζόταν η «άδεια» ή τουλάχιστον η υπόδειξη κάποιων κέντρων έξω από τη χώρα για να υπάρξει η αντιπαράθεση της λεγόμενης αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση. Το κύριο ωστόσο είναι ότι ακριβώς επειδή σε αυτή τη βάση αναπτύσσεται η αντιπαράθεση, το περιεχόμενό της αφήνει στο απυρόβλητο την αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική! Ο λαός και η νεολαία καλούνται να …εμπνευστούν και να στοιχηθούν πίσω από μια κριτική που δεν λέει λέξη για το 13ωρο, για την εξαθλίωση και τη φτώχεια, για τη μαζική εκδίωξη εκατοντάδων χιλιάδων φοιτητών και μαθητών από τις σχολές τους και τα σχολεία τους, για τις διώξεις, τη γενίκευση της τρομοκρατίας και των συνθηκών φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής! Όλα αυτά, και μαζί με αυτά η μετατροπή της χώρας σε πολεμικό προπύργιο των ΗΠΑ, αλλά και η διάλυση του πρωτογενή τομέα με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ, όχι μόνο δεν αποτελούν στοιχεία της αντιπαράθεσης, αλλά αντίθετα αποτελούν τη βάση της συμφωνίας των αντιπαρατιθέμενων πολιτικών δυνάμεων. Ως εκ τούτου, ο λαός καλείται να παραμείνει στην άκρη, θεατής των καυγάδων, εντυπωσιαζόμενος από τις αντιπολιτευτικές απαιτήσεις για «εκλογές εδώ και τώρα» ή από τις κυβερνητικές απαντήσεις που παρουσιάζουν ένα λαμπρό έργο και μια οικονομία-παγκόσμιο πρότυπο, αφού το «χρέος μειώνεται με ραγδαίους ρυθμούς». Καλείται να εντυπωσιαστεί από όλα αυτά και να αγνοήσει πως ακόμα και τα επίσημα στοιχεία του ΕΛΣΤΑΤ παρουσιάζουν εκτίναξη της φτώχειας! Καλείται να αποδεχτεί ως αντικειμενική πραγματικότητα την εργασιακή και κοινωνική βαρβαρότητα και την κλιμάκωση των πολεμικών κινδύνων και κυρίως να μείνει μακριά από κάθε σκέψη μαζικής πάλης ενάντια στην πολιτική που τον καταδυναστεύει.
Λαέ σιωπή το πολιτικό σύστημα κάνει …big bang!
Το μόνο συνεπώς που επιτρέπεται από το σύστημα σε αυτόν τον λαό-θεατή της εξαθλίωσής του και της βύθισης της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της, είναι να αναρωτιέται το πότε θα γίνουν οι εκλογές και να προβληματίζεται για το τι διαμορφώσεις θα δώσει το επερχόμενο …«big bang» της «κεντροαριστεράς» και των άλλων κομμάτων του συστήματος. Δηλαδή πώς και πόσο θα ενωθούν-ανασυνταχθούν τα κάθε είδους κομμάτια και ξέφτια του πολιτικού συστήματος, οι κάθε λογής αρχηγοί, παράγοντες και παραγοντίσκοι που όλα τα προηγούμενα χρόνια υπηρέτησαν τις πολιτικές της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης και τώρα αναζητούν φόρμες επαναφοράς για να συνεχίσουν να προσφέρουν τις αντιλαϊκές τους υπηρεσίες με ακόμα μεγαλύτερη ένταση.
Στη βάση αυτής λοιπόν της πολιτικής και ταξικής αντίληψης χρειάζεται να πάρουμε υπόψη μας τις εκτιμήσεις για την πορεία των πολιτικών εξελίξεων. Η ΝΔ και η κυβέρνηση πράγματι στριμώχνονται και ο Μητσοτάκης δυσκολεύεται να διαμορφώσει ένα καθαρό πεδίο για να πάει στις εκλογές με τους όρους που ο ίδιος θα ήθελε. Το πρόβλημα έχει πλέον εμφανώς εκδηλωθεί και στο εσωτερικό της ΝΔ και δείχνει πιο πιθανό οι εκλογές να γίνουν νωρίτερα από τον αρχικό του σχεδιασμό (άνοιξη του 2027), κάτω από την πίεση και τη φθορά που αυτή προκαλεί. Ωστόσο, μια ανάλογη κατάσταση είχε διαμορφωθεί και πριν το καλοκαίρι του 2022, αλλά οι εκλογές έγιναν τελικά το καλοκαίρι του 2023. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση και το κόμμα της έχει τον πρώτο λόγο και παρά τις πιέσεις έχει τη στήριξη των ιμπεριαλιστικών κέντρων, όπως έδειξαν και τα …καλά λόγια του Τραμπ και η επίσκεψη Μακρόν. Οι συνθήκες των αχαρτογράφητων νερών στην περιοχή είναι συνεπώς ο πρώτος παράγοντας που θα καθορίσει και τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Παράλληλα, όλοι οι …άλλοι, από το ΠΑΣΟΚ ως τον Τσίπρα και τους συνοδοιπόρους τους, διαγκωνίζονται και θα διαγκωνίζονται για τη δεύτερη θέση και για το ποσοστό που θα έχει αυτή η θέση, με βάση το οποίο θα κριθεί και η συνέχεια των εξελίξεων. Τόσο για την κυβερνητική λύση που θα διαμορφωθεί, όσο και για τη διάταξη του πολιτικού συστήματος.
Καμιά εκδοχή αυτών των εξελίξεων -είτε θα μοιάζει με τη σημερινή εικόνα είτε θα είναι τελείως διαφορετική- δεν αποτελεί διέξοδο και ελπίδα για τα λαϊκά συμφέροντα. Στους δρόμους, στον μαζικό αγώνα, στην οργάνωση των εργαζομένων και της νεολαίας βρίσκεται η ελπίδα και η προοπτική για τη λαϊκή υπόθεση. Εκεί χρειάζεται καθημερινά και επίμονα, απέναντι στην καταιγιστική επίθεση, να γίνονται βήματα που θα συγκροτούν την οργή και τη δυσαρέσκεια σε δύναμη πάλης!
