Με τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις για τον λαό μπήκε το φθινόπωρο. Η ήδη πολύ βαριά οικονομική κατάσταση των πλατιών λαϊκών μαζών προβλέπεται να γίνει ακόμη χειρότερη, καθώς όλα δείχνουν ότι οι δυνάμεις του συστήματος θα συνεχίσουν χωρίς σταματημό τη μετακύλιση της κρίσης και των αδιεξόδων τους στον λαό και την εργατική τάξη, τα «συνήθη υποζύγια».
Ποιος θυμάται άραγε τις εξαγγελίες της κυβέρνησης στη ΔΕΘ; Πού πήγε το κλίμα «αισιοδοξίας» και «αυτοπεποίθησης» το οποίο καλλιεργούσαν τα κυβερνητικά στελέχη, κουνώντας μας τα 2,2 δισ. που θα πήγαιναν για την «ανακούφιση» δήθεν του λαού; Πήγε περίπατο όλο αυτό το επίπλαστο αφήγημα και πολύ σύντομα μάλιστα, αφού η καπιταλιστική πραγματικότητα είναι αμείλικτη και απαιτεί γρήγορες και επώδυνες «προσαρμογές», δηλαδή ευθεία επίθεση στις λαϊκές μάζες. Και όλα αυτά, ενώ τα «νέα» δεν είναι καλά συνολικά για την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία. Γεγονός που σημαίνει ότι για χώρες σαν την Ελλάδα, πολλαπλά εξαρτημένες και με διαλυμένη παραγωγή, οι προοπτικές είναι τρισχειρότερες.
Είναι πέρα για πέρα ενδεικτικό το ότι για εβδομάδες ολόκληρες η κυβέρνηση προετοίμαζε το έδαφος για την ανακοίνωση των τιμών του πετρελαίου θέρμανσης. Τιμές που ξεκίνησαν με μία τρομακτική αύξηση, της τάξης του 40% (παρά την επιδότηση), και με προοπτικές μεγαλύτερης αύξησής τους, καθώς το «πακέτο» των επιδοτήσεων θα επανεξετάζεται κάθε 15ήμερο!
Εξάλλου, αυτό είχε ομολογήσει προ ημερών και ο Νταν Γιόργκενσεν, ο Ευρωπαίος Επίτροπος για την ενέργεια, σε συνέντευξή του: «Έχουμε εκατομμύρια πολίτες που, ουσιαστικά, στο τέλος του μήνα, θα πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στο να κρυώνουν ή να πεινάνε, επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα για σχεδόν 50 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή». Ο κυνισμός σε όλο του το μεγαλείο!
Και στον αντίποδα, στον δικό του, φαντασιακό κόσμο, ο Πιερρακάκης καμαρώνει ότι «οι βάσεις της ευρωπαϊκής οικονομίας είναι γερές και αν υπάρχει μία λέξη που να τη χαρακτηρίζει είναι η ανθεκτικότητα»! Είναι στο ίδιο μήκος κύματος με τον Μητσοτάκη και σειρά κυβερνητικών στελεχών που προσπαθούν να κάνουν το μαύρο άσπρο, να θολώσουν την εικόνα και να ξεγελάσουν τον λαό παρουσιάζοντας την ελληνική οικονομία ως «υπόδειγμα» και «φωτεινή εξαίρεση». Τολμούν να κομπάζουν για τα υπερπλεονάσματα και ότι είναι αυτά που τους επιτρέπουν να παρέχουν μέτρα «ανακούφισης». Καμαρώνουν, δηλαδή, γιατί μας επιστρέφουν μερικά ψίχουλα από την ασταμάτητη λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος και τη φτωχοποίηση του λαού μας. Και μάλιστα, σε μια περίοδο όπου οι πολεμικές δαπάνες και τα εξοπλιστικά προγράμματα διογκώνονται συνεχώς.
Ακόμη και οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία είναι στον αντίποδα όσων διακηρύσσει η κυβέρνηση. Το ΔΝΤ προβλέπει ότι το εξωτερικό έλλειμμα της χώρας για το σύνολο του 2026 θα κινηθεί γύρω στο 6,6% του ΑΕΠ, κατατάσσοντας την Ελλάδα στην 172η θέση παγκοσμίως ανάμεσα σε 190 κράτη. Επιπλέον, σε αντίθεση με την κυβέρνηση, προβλέπει μείωση των ρυθμών ανάπτυξης. Αλλά και σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών στο επτάμηνο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2026 διευρύνθηκε στα 9,3 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά περίπου 1,5 δισ. ευρώ σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025.
Και αν τα νούμερα αυτά ίσως φαίνονται δυσνόητα, ας αναφέρουμε κάτι πιο ενδεικτικό για την κατάσταση που βιώνει ο λαός μας: Περισσότεροι από 11.500 πλειστηριασμοί κατοικιών έχουν προγραμματιστεί στην Ελλάδα για το διάστημα από τον Μάιο έως και τον Νοέμβριο του 2026. Και αποτελεί σκέτη κοροϊδία η απόφαση του ΣτΕ που απαγορεύει την κατάσχεση και τον πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας, εάν ο οφειλέτης έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία (δηλαδή, εάν δεν έχει, την επιτρέπει!)
Ο λαός, η νεολαία και οι εργαζόμενες μάζες δεν πρέπει να ανεχτούμε αυτήν την προοπτική, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να υπομείνουμε αυτόν τον μαύρο, βαρύ χειμώνα που μας ετοιμάζουν. Γιατί είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να βάλουμε φραγμό στη βαρβαρότητα που θέλει να σαρώσει τις ζωές και τα δικαιώματά μας. Γιατί, παρά το κλίμα μοιρολατρίας που καλλιεργούν οι καλοθελητές του συστήματος, οι αγώνες μπορούν να φέρουν νίκες! Αυτή είναι η διέξοδος, αυτός είναι ο δρόμος και αυτόν επιλέγουν η νεολαία και οι εργαζόμενοι στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Αλβανία, στη Χιλή, στην Ινδία και παντού στον κόσμο!
