Νέα κατεύθυνση στην παγκόσμια στρατηγική κατά της «τρομοκρατίας» επιχειρεί να χαράξει η κυβέρνηση Τραμπ, μεταφέροντας το επίκεντρο από την «ισλαμική τρομοκρατία» - και παρακάμπτοντας τη βία της άκρας δεξιάς - στην «ακροαριστερή τρομοκρατία». Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, η Ουάσιγκτον προσπαθεί να οικοδομήσει διεθνή συναίνεση.
Ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ρούμπιο, κάλεσε στις 16 Ιουλίου υπουργούς από περισσότερες από 60 χώρες σε σύσκεψη στην Ουάσινγκτον. Προηγήθηκαν ανάλογες συναντήσεις σε Χάγη και Οτάβα. Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια διεθνούς προβολής αυτής της νέας στρατηγικής.
Ωστόσο, σύμφωνα, τόσο με την Washington Post (που αποκάλυψε πρώτη την κίνηση αυτή) όσο και με τους New York Times, η ανταπόκριση των συμμάχων ήταν ιδιαίτερα χλιαρή. Κάποιες με υπουργούς Εξωτερικών ή Εσωτερικών και κάποιες με αξιωματούχους χαμηλότερης βαθμίδας. Οι λόγοι γι’ αυτό, όπως αναφέρουν, είναι ότι: «Δεν είναι ιδιαίτερα πεπεισμένοι ότι αυτό είναι ένα θέμα που δικαιολογεί αυτό το είδος συγκέντρωσης».
Δεν έγινε γνωστό πόσες προσκλήσεις στάλθηκαν και ποιες χώρες εκπροσωπήθηκαν. Αναφέρεται μόνο ο ΥΠΕΞ του Ισραήλ, Σάαρ. Δεν είναι ακόμα γνωστό αν, και πώς, η χώρα μας συμμετείχε. Πάντως, στην ομιλία του ο Ρούμπιο έκανε εκτενή αναφορά στην αιματηρή βομβιστική ενέργεια της 1ης Ιουλίου 2026 στη Θεσσαλονίκη.
Στην επίσημη ανακοίνωση το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επισημαίνει ότι: «Για υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα, η απειλή αυτή («ακροαριστερή») παρέμενε εκτός του πεδίου εστίασης της διεθνούς κοινότητας για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, τυγχάνοντας υποτίμησης και ανεπαρκών πόρων(…)». Υποστηρίζει ότι η ακροαριστερή τρομοκρατία αποτελεί μια «παλιά απειλή» και το μόνο είδος πολιτικής βίας που «αποτελεί πραγματική απειλή για το σύστημα». Και ότι «η μέχρι σήμερα προσήλωση στην ισλαμική τρομοκρατία έχει περιορίσει τον τρόπο με τον οποίο οι δυτικές κυβερνήσεις αντιλαμβάνονται τις σύγχρονες απειλές»!
Από πλευράς Λευκού Οίκου, στη διάσκεψη αυτή δόθηκε βαρύνουσα σημασία. Εκτός από τον διευθυντή του FBI, Πατέλ, συμμετείχαν αρκετοί υπουργοί. Τα σημαντικότερα πρόσωπα, εκτός από τον Ρούμπιο, ήταν ο υπουργός Οικονομικών Μπέσεντ και ο αναπληρωτής προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Μίλερ. Οι οποίοι ήδη ηγούνται μιας διυπηρεσιακής προσπάθειας που εστιάζει στον εντοπισμό και την εξάρθρωση των οικονομικών δικτύων, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό, που χρηματοδοτούν αυτό το είδος τρομοκρατίας. Στο πλαίσιο αυτό, ο Μπέσεντ πιέζει συμμάχους να αποκαλύψουν «σκιώδη δίκτυα» που διοχετεύουν χρήματα σε «τρομοκρατικές οργανώσεις», ενώ ο Μίλερ δίνει έμφαση στην εσωτερική αντιμετώπιση της «πολιτικής βίας», στην κατεύθυνση ενίσχυσης των κεντρικών εξουσιών.
Αναμφίβολα αυτή η διάσκεψη, ο σχεδιασμός της οποίας είχε ξεκινήσει εδώ και καιρό, αποτελεί μελετημένη κίνηση. Όπως είχαν γράψει ήδη πριν από δυο μήνες οι New York Times, η κυβέρνηση Τραμπ έχει αρχίσει εδώ και καιρό να αναπροσανατολίζει την αντιτρομοκρατική της πολιτική με τη νέα Εθνική Στρατηγική, η οποία καταρτίστηκε υπό τον επικεφαλής του Γραφείου Αντιτρομοκρατίας του Λευκού Οίκου, Γκόρκα. Εκεί κατονομάζει, πρώτη φορά, ρητά «βίαιους ακροαριστερούς εξτρεμιστές» τους οπαδούς των ομάδων Antifa, χαρακτηρίζοντάς τους βασικές απειλές, που ξεπερνούν την «ισλαμική τρομοκρατία». Επίσης διαπιστώνει δραστική μείωση θανάτων από τζιχαντιστές, αφού «αυτή η απειλή έχει περιοριστεί σημαντικά μετά από χρόνια διεθνούς συνεργασίας». Παρέλειψε βέβαια να πει ότι σήμερα είναι και επίσημα συνεργάτες (Συρία), όπως ίσως και πριν... ανεπίσημα!
Όμως «η βία από την άκρα αριστερά» («γουόκ ομάδες») αποτελεί έναν χώρο που έχει παραμεληθεί, τόνισε ο Ρούμπιο. Γι’ αυτό «πρέπει να εντοπίσουμε και να χαρτογραφήσουμε αυτή την απειλή». Ανακοίνωσε επίσης ότι επίκεινται πρόσθετοι χαρακτηρισμοί ξένων τρομοκρατικών οργανώσεων από το υπουργείο Εξωτερικών.
Όλα αυτά έχουν ήδη προκαλέσει αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό των ΗΠΑ όσο και μεταξύ Ευρωπαίων συμμάχων οι οποίοι, μιλώντας στην WP, αμφισβητούν κατά πόσο η απειλή που περιγράφει η Ουάσιγκτον ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Έρευνα του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) το 2025 διαπίστωσε ότι η αύξηση που επικαλείται ο Λ. Οίκος αφορά πολύ χαμηλά επίπεδα και «παραμένει πολύ χαμηλότερη από τα ιστορικά επίπεδα βίας που προέρχονται από δεξιούς»!
Πάντως, τα πολιτικά κατεστημένα στην Ευρώπη έχουν άλλες ανησυχίες. Ιδιαίτερα στη Γαλλία με τη Λεπέν και στη Γερμανία με την AfD. Και τα δύο αυτά ακροδεξιά μέτωπα βρίσκονται σε άνοδο, και απειλούν, με τις «ευλογίες» Τραμπ, ολόκληρο το μεταπολεμικό πολιτικό στάτους.
Σε ό,τι αφορά το πολιτικό σκηνικό στις ΗΠΑ, τα δεδομένα εξακολουθούν να είναι ενισχυτικά της δεδομένης πόλωσης. Όπως παρατηρείται, έχει πλέον εξαφανιστεί εντελώς από τη νέα «αντιτρομοκρατική στρατηγική» των ΗΠΑ η απειλή από την ακροδεξιά τρομοκρατία, η οποία για δεκαετίες θεωρούνταν η κύρια εσωτερική απειλή. Η σημασία αυτής της «παράλειψης» βρίσκεται στο γεγονός ότι στην πραγματικότητα δημιουργεί ένα πλαίσιο νομιμοποίησης της δράσης της ακροδεξιάς. Υπόψη πως η απειλή αυτή είναι ισχυρά εδραιωμένη και ριζωμένη στις ΗΠΑ, και όχι μόνο. Όχι τυχαία ο Ρούμπιο κατηγόρησε τους οργανισμούς μέσων ενημέρωσης, τα πανεπιστήμια και άλλα «κληρονομημένα ιδρύματα»(!) ότι ελαχιστοποιούν την αριστερή βία ή την αντιμετωπίζουν ως μορφή πολιτικής έκφρασης.
Από ό,τι φαίνεται, οι Τραμπιστές σκοπεύουν να θέσουν τα θεμέλια ενός συνολικότερου πλαισίου ακροδεξιού πολιτικού οράματος μέσω εκφοβισμού και συντονισμένων εκστρατειών κατά της λεγόμενης «άκρας αριστεράς». Ορατή όσο και βασική συνέπεια, η ενίσχυση των μηχανισμών καταστολής των εργατικών διεκδικητικών κινημάτων και αγώνων. Ταυτόχρονα, η ακροδεξιά δράση θα δει ορμητική ενίσχυση.
Η νέα σύγκρουση στην Ουάσινγκτον μόλις ξεκίνησε, ενισχύοντας τον διχασμό και την πόλωση, καθώς η αντιπαράθεση για το ποια «απειλή» αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση μετατρέπεται πλέον σε ένα από τα κύρια πολιτικά μέτωπα της εποχής Τραμπ, μέσα και έξω από τις ΗΠΑ.
ΧΒ
