Για το πρόγραμμα για την εκπαίδευση της ΕΛΑΣ
Δεν καταργούνται τα ιδιωτικά, (δεν) καταργούνται οι πανελλήνιες… στις εξετάσεις που δίνει προς τα αφεντικά της!
Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη παρουσίασε επίσημα το σχέδιό της για την παιδεία στην ΕΣΗΕΑ στις 20/7. Είχε προλάβει να μας δώσει μια πρώτη γεύση (και μάλιστα πιο αποκαλυπτική ως προς το περιεχόμενο), σε συνέντευξή του στην ΕΦΣΥΝ, ο Κώστας Γαβρόγλου, πρώην υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Το «κυβερνητικό πρόγραμμα» σε ό, τι αφορά την εκπαίδευση του νέου κόμματος Τσίπρα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την κατάργηση των πανελληνίων, κατάργηση της ΕΒΕ και νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ, την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των μη κρατικών πανεπιστημίων, αλλαγή στο σύστημα αξιολόγησης για τους εκπαιδευτικούς και ίδρυση διετών προγραμμάτων στα ΑΕΙ για τους αποφοίτους ΕΠΑΛ.
Πόσο «αριστερό», αλλά και πόσο «ελληνικό» επίσης είναι το νέο κόμμα Τσίπρα, είναι κάτι που δεν θα άξιζε καν σχολιασμό, αν δεν είχε τέτοια προβολή από τα ΜΜΕ και τέτοια ώθηση στις δημοσκοπήσεις. Δίπλα σ’ αυτό εμφανίζεται και ο Γαβρόγλου, που προσπαθεί να πλασαριστεί ξανά ως ο φιλολαϊκός και προοδευτικός ακαδημαϊκός. Την περίοδο, λοιπόν, που ο καθένας μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει, είναι σημαντικό να τονίσουμε πως είναι ένα ζήτημα το τι λέει ο οποιοσδήποτε και ένα άλλο, τελείως διαφορετικό ζήτημα, το τι κάνει. Κάθε κόμμα, κάθε πολιτικό υποκείμενο, ανήκει πολιτικά στο χώρο τον οποίο υπηρετεί με την ύπαρξη και την δράση του. Σε αυτό το επίπεδο και ο Τσίπρας και τα στελέχη του έχουν συγκεκριμένο βιογραφικό στην υπηρέτηση της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών, είτε από κυβερνητικές θέσεις, είτε ως «αντιπολίτευση».
Επιστρέφουμε στο θέμα μας και στις «5+1 παρεμβάσεις» του Γαβρόγλου. Ξεκινά από το πιο πολυσυζητημένο σημείο, την αλλαγή των όρων λειτουργίας των ιδιωτικών ΑΕΙ και τη ρητή δέσμευση προς το σύστημα ότι δεν θα καταργηθούν. Όπως τονίζει στην συνέντευξή του, υπάρχει απόφαση του ΣτE που θεωρεί την ίδρυσή τους συνταγματική. Ήδη έχει δημιουργηθεί μια νέα αγορά γύρω από αυτά και έχουν εγγραφεί χιλιάδες φοιτητές. Η αιχμή που αποτέλεσε διαχρονικά κόκκινο πανί για το φοιτητικό κίνημα και που κατάφερε να την μπλοκάρει με την πάλη του, που έβαλε χιλιάδες φοιτητές στις γενικές τους συνελεύσεις και τους κράτησε για περίπου δύο μήνες στις καταλήψεις και στις διαδηλώσεις το 2024, δεν αμφισβητείται ούτε καν στα λόγια από το νέο κόμμα. Ο πρώην υπουργός βέβαια έχει αποδείξει την αντίθεση του (από τη φύση της θέσης του) με το φοιτητικό κίνημα, από όταν καταργούσε στην ουσία το άσυλο, δίνοντας την αρμοδιότητά του στα πρυτανικά συμβούλια. Με τη συζήτηση για την αναθεώρηση του συντάγματος να φουντώνει, επιλέγει να κλείσει το μάτι, λοιπόν, στην κυβέρνηση για το άρθρο 16. Για να μην τους αδικούμε όμως, δείχνουν μια συνέπεια στις αντιλαϊκές και αντιεκπαιδευτικές τους θέσεις. Το 2023 ο Τσίπρας δήλωνε ότι δεν εναντιώνεται στα ιδιωτικά ιδρύματα αν είναι «τύπου Χάρβαρντ».
Προχωρούμε στα υπόλοιπα σημεία και συγκεκριμένα στην «κατάργηση των πανελληνίων». Όπως είπαμε και πιο πάνω, ο Γαβρόγλου είναι πιο συγκεκριμένος από ό, τι η παρουσίαση του σχεδίου. Όχι, δεν καταργούνται οι πανελλήνιες για όλους. Θα υπάρχει «ελεύθερη» πρόσβαση για τις σχολές που η ζήτηση δεν ξεπερνάει τις προσφερόμενες θέσεις. Στις υπόλοιπες η εισαγωγή θα γίνεται μέσω του ταξικού φραγμού των πανελλαδικών. Μάλιστα το σύστημα θα προσαρμόζεται και ο τρόπος εισαγωγής θα εναλλάσσεται κάθε χρόνο ανάλογα με τη ζήτηση. Αναπόφευκτα θα διαμορφωθούν ελίτ σχολές που θα συνεχίσουν να μπαίνουν με εξετάσεις και οι υπόλοιπες για τη μεγάλη μάζα. Το ποιος θα φτάνει μέχρι το τέλος της διαδρομής και ποιος θα έχει την ευκαιρία να μπει σε μια σχολή είτε της μίας είτε της δεύτερης κατηγορίας παραμένει ταξικό ζήτημα, ζήτημα οικονομικής δυνατότητας των γονιών και της αντοχής των νέων στο καταπιεστικό πλαίσιο της καθημερινότητας και της έλλειψης προοπτικής.
Ένα ακόμα θέμα το οποίο περιλαμβάνει το σχέδιο Γαβρόγλου είναι αυτό της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Υπόσχεται την άμεση παύση των διώξεών τους και την αλλαγή του συστήματος αξιολόγησης, διότι «έχει μετατραπεί σε μοχλό εκφοβισμού και επιτήρησης». Αρχικά, όπως αναφέραμε και προηγουμένως, είναι διαφορετικό το τι λέει με το τι πράττει ο καθένας. Ο λαός έχει εμπειρία ως προς αυτό από όλες τις αστικές κυβερνήσεις. Συγκεκριμένα, δεν γίνεται λόγος κατάργησης της αξιολόγησης, αλλά μετατροπής της σε «καλή». Δηλαδή, θα πάψει να έχει τον ρόλο για τον οποίο θεσπίστηκε. Αυτόν της καταστολής και της τρομοκρατίας που ήδη βιώνουν χιλιάδες εκπαιδευτικοί. Το άνοιγμα του δρόμου στις απολύσεις και την άρση της μονιμότητας. Κι αυτό είναι ένα ζήτημα που συνειδητά δεν αγγίζει ο πρώην υπουργός μπροστά στην κουβέντα που έχει ανοίξει η ΝΔ για την αναθεώρηση και του άρθρου 103 του συντάγματος.
Επιπλέον, επαναφέρει τα διετή προγράμματα για αποφοίτους ΕΠΑΛ, με υποχρεωτική συνέργεια με παραγωγικούς φορείς. Ουσιαστικά εντείνει την επιδίωξη για απόφοιτους δύο ή και περισσότερων ταχυτήτων. Σπάει την ενιαιότητα των πτυχίων και συρρικνώνονται ακόμα περισσότερο όσα επαγγελματικά δικαιώματα έχουν απομείνει σε αυτό. Οι απόφοιτοι (και) αυτών των προγραμμάτων, θα μαθαίνουν από πρώτο χέρι, με συνοπτικές διαδικασίες, να δουλεύουν για ψίχουλα και με τους όρους που επιτάσσει ο σύγχρονος εργασιακός μεσαίωνας. Είναι τόσες λοιπόν οι φιλολαϊκές διατάξεις του προγράμματος, που δεν έμεινε χώρος να γραφτεί μισή κουβέντα για τις διαγραφές των φοιτητών.
Δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει άλλωστε ούτε τις διαγραφές, ούτε τα ιδιωτικά, ούτε καμία άλλη πτυχή της επίθεσης που έχει κατορθώσει να περάσει το σύστημα. Δεν θα μπορούσε, γιατί δεν θέλει. Ο ρόλος του νέου αστικού κόμματος Τσίπρα είναι να υπηρετεί, όπως έχει αποδείξει ότι μπορεί, το σύστημα που τον εμπιστεύτηκε, έχοντας παράλληλα το λαϊκό κίνημα σε αδράνεια. Ωστόσο, από την πρώτη του θητεία έχει περάσει μια δεκαετία και τα προβλήματα μαζί με την οργή του λαού διογκώνονται…
