Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά και το υπουργείο Παιδείας τη βαφτίζει ως «χρονιά μετάβασης». Εφαρμόζεται πιλοτικά στα «Ωνάσεια», αλλά και σε καλλιτεχνικά-μουσικά σχολεία, το IB, ένα πρόγραμμα ήδη συνδεδεμένο με τα ιδιωτικά σχολεία. Την ίδια στιγμή, ξεκινά η λειτουργία των «Ωνασείων», τα οποία αποτελούν ουσιαστικά σχολεία-βιτρίνες για τους λίγους.
Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η σχολική πραγματικότητα για τη συντριπτική πλειοψηφία ξεκινά με τεράστια κενά σε καθηγητές, με υποδομές υπό κατάρρευση, όπου οι σοβάδες πέφτουν στα κεφάλια μαθητών και εκπαιδευτικών, και με αίθουσες χωρίς θέρμανση.
«Εθνικό Απολυτήριο»: Ένας προσχηματικός διάλογος για να μπει το κίνημα στο γύψο!
Ταυτόχρονα, με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, η κυβέρνηση ανακοινώνει την εκκίνηση του «διαλόγου» για το Εθνικό Απολυτήριο, το οποίο θα μετατρέψει το Λύκειο σε εξεταστικό κάτεργο με τέσσερις γύρους πανελλαδικών εξετάσεων. Το χρονοδιάγραμμα αυτού του διαλόγου στοχεύουν να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2026 με αρχές του 2027.
Ο «διάλογος» αυτός είναι προφανώς προσχηματικός. Στόχο έχει να ρίξει στάχτη στα μάτια της κοινωνίας, να βάλει το μαθητικό κίνημα στον γύψο και να επιβάλει ένα καθεστώς αναμονής. Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα μέτρα που περιλαμβάνει το Εθνικό Απολυτήριο είναι ήδη προαποφασισμένα, ενώ είναι βέβαιο πως θα ακολουθήσουν κι άλλα.
Η υπόσχεση της νέας χρονιάς: Πειθάρχηση, τρομοκρατία, εξάντληση και άγχος!
Για άλλη μια χρονιά, οι μαθητές βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα αβάσταχτα σκληρό καθεστώς ποινών, αποβολών και αυστηρών ορίων στις απουσίες. Το κλίμα από την πρώτη κιόλας μέρα στα περισσότερα σχολεία είναι κλίμα αυταρχισμού, πειθάρχησης και τρομοκρατίας, ώστε οι μαθητές να μην σηκώνουν κεφάλι.
Το χαμόγελο των πρώτων ημερών, όταν οι μαθητές ξαναβρήκαν τους συμμαθητές τους, σβήνει σταδιακά μέσα στο κλίμα πειθάρχησης και εντατικοποίησης. Βλέπουμε παιδιά χωρίς ελεύθερο χρόνο, εγκλωβισμένα σε ένα ανελέητο κυνήγι βαθμών, σε έναν άνισο αγώνα δρόμου. Κι αυτό συμβαίνει γιατί, με όλα αυτά που επιβάλλονται στα σχολεία, οι νέοι δεν ζουν την ηλικία τους. Αυτό το σάπιο σύστημα τους καταδικάζει στα αδιέξοδα και στην κατάθλιψη.
Ταξικοί φραγμοί, φτωχοποίηση και αποκλεισμός
Πολλοί μαθητές δούλεψαν ήδη σεζόν το καλοκαίρι, ενώ πολλοί είναι αυτοί πλέον που αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα με το σχολείο. Άλλοι πάλι, βιώνοντας τον ταξικό αποκλεισμό, έχουν αποφασίσει εκ των προτέρων να μην δώσουν Πανελλαδικές. Κάθε χρόνο επιβεβαιώνεται ότι η επίθεση με τους ταξικούς φραγμούς τσακίζει τη νεολαία, γεννώντας απογοήτευση και αποκλεισμούς από την εκπαίδευση.
Τα εργατικά-λαϊκά νοικοκυριά αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στο υπέρογκο κόστος των φροντιστηρίων. Πολλές είναι πλέον οι οικογένειες που δεν στέλνουν τα παιδιά τους σε φροντιστήρια, καθιστώντας έως και αδύνατη την επιβίωσή τους στη «σφαγή» των εξετάσεων.
Άραγε για ποια «χρονιά μετάβασης» μιλούν; Πρόκειται για μετάβαση σε μια νέα, μαύρη πραγματικότητα για το δημόσιο σχολείο. Η εκπαίδευση αλλάζει ριζικά και γίνεται βαθιά ταξική.
Οργάνωση και αγώνας σε κάθε σχολείο για να ανατρέψουμε τα σχέδια τους!
Φέτος θα είναι η χρονιά βαθέματος της επίθεσης ή η χρονιά των νικηφόρων αγώνων; Θέλουν να ισοπεδώσουν τα πάντα για να χτίσουν την εκπαίδευση των λίγων και εκλεκτών. Είναι η ώρα να τους χαλάσουμε τα σχέδια!
Ο δρόμος της συλλογικής και οργανωμένης διεκδίκησης είναι ο μόνος τρόπος για να ανακόψουμε τον οδοστρωτήρα που ετοιμάζουν στην εκπαίδευση. Είναι βασικό οι μαθητές να ανακαλύψουν ξανά τη Γενική Συνέλευση, τη συζήτηση. Να επαναπροσδιορίσουν τα μαθητικά τους όργανα (5μελή και 15μελή), μπολιάζοντάς τα με πολιτικές στοχεύσεις και μετατρέποντάς τα σε πραγματικά, μαχητικά όργανα πάλης.
Μόνο έτσι θα μπορούν όλα τα παιδιά του λαού και της εργατικής τάξης να σπουδάσουν. Για να ανατραπούν όλοι οι ταξικοί φραγμοί, τόσο αυτοί που υπάρχουν ήδη (ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων) όσο και αυτοί που σχεδιάζουν (Εθνικό Απολυτήριο). Μια νίκη δεν είναι καθόλου μακριά, όταν η νεολαία ανακαλύψει ξανά τη δύναμη του συλλογικού και οργανωμένου αγώνα!
