Ουκρανία
Επικίνδυνη κλιμάκωση και επέκταση του πολέμου
Παγκόσμιας εμβέλειας τα επίδικα της σύγκρουσης
Σε όλη τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων συνεχίστηκαν, εντάθηκαν και επεκτάθηκαν οι επιθέσεις στα αντίπαλα μετόπισθεν και από την ουκρανική και από τη ρωσική πλευρά.
Αναβαθμίζεται η εμπλοκή της Δύσης
Είναι φανερό ότι η Δύση, με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ και με τη συνδρομή της ΕΕ, «έσπρωξε» την Ουκρανία στη νέα αυτή τακτική που διαρκεί 4-5 μήνες τώρα. Συνεχής οικονομική στήριξη δεκάδων και εκατοντάδων δις ευρώ, παροχή τεχνογνωσίας και ανάλογης τεχνολογίας για την κατασκευή εκσυγχρονισμένου εξοπλισμού και παροχή μέσω δορυφόρων χρήσιμων και κρίσιμων πληροφοριών και συντεταγμένων στον ουκρανικό στρατό, προκειμένου να καταφέρνει καίρια χτυπήματα στον ρωσικό ιμπεριαλισμό, κυρίως με εξελιγμένα drones, ακόμα και στην περιοχή της Μόσχας.
Η αμερικανική συνδρομή στην Ουκρανία στον τομέα των πληροφοριών, της οργάνωσης και εκτέλεσης επιθέσεων βαθιά στη ρωσική επικράτεια επικρίθηκε για μία ακόμη φορά έντονα από τον Ρώσο ΥΠΕΞ, Λαβρόφ, στα μέσα του περασμένου μήνα. (τέτοιες πληροφορίες από δορυφόρους μόνο οι ΗΠΑ έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν στην Ουκρανία). Βέβαια, είναι γεγονός ότι εδώ και πολλούς μήνες έχει αυξηθεί και η συνολική παροχή οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών στην Ουκρανία, αναλαμβάνοντας ένα ολοένα και μεγαλύτερο μέρος και βάρος της στήριξης της Ουκρανίας, όπως άλλωστε ξεκάθαρα απαιτούσε και πέτυχε ο Τραμπ, με τις γνωστές σε όλους πιέσεις και εκβιασμούς που ασκούσε -και συνεχίζει να ασκεί- προς τους «Ευρωπαίους συμμάχους» στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Η παραπάνω εξέλιξη καθόλου δε σημαίνει, όπως πολλοί εκτίμησαν και εκτιμούν, εγκατάλειψη ή μερική απόσυρση των ΗΠΑ από την Ευρώπη. Ίσα-ίσα. Σ’ αυτό το πλαίσιο, οι ιμπεριαλιστές της Γερμανίας, Γαλλίας, Μ. Βρετανίας αυξάνουν τη βοήθειά τους προς την Ουκρανία και την ενισχύουν καθημερινά στις στρατιωτικές της επιχειρήσεις. Σε πολιτικό επίπεδο, μάλιστα, η ρητορική των χωρών αυτών αλλά και άλλων ευρωπαϊκών κρατών εναντίον της Ρωσίας έχει ανέβει επίπεδα.
Όσον αφορά την ανοιχτή κατηγορία του Γερμανού καγκελάριου Μερτς ότι το «ορφανό» drone με εκρηκτικά που εντοπίστηκε στη Λειψία ήταν «υβριδική» επίθεση της Ρωσίας, δείχνει πως τμήματα της αστικής τάξης της Γερμανίας θέλουν να αφήσουν πίσω τους την πάλαι ποτέ OST POLITIC, που με βάση τις δυσχέρειες της γερμανικής οικονομίας έρχεται και ξαναέρχεται στις συζητήσεις της γερμανικής ελίτ. Σε κάθε περίπτωση η δήλωση Μερτς ρίχνει πολύ λάδι στην φωτιά της σύγκρουσης της Δύσης με τη Ρωσία.
Ποιοτική κλιμάκωση των πληγμάτων της Ρωσίας
Στον πόλεμο φθοράς και πίεσης προς τη Ρωσία που διεξάγει η Δύση μέσω Ουκρανίας αυξάνοντας και αναβαθμίζοντας τις επιθέσεις με drones σε κρίσιμες ενεργειακές εγκαταστάσεις, σε βιομηχανίες παραγωγής οπλικών συστημάτων και σε αποθήκες ηλεκτρονικού εμπορίου κλιμακώνει επικίνδυνα τη δική της «απάντηση» η Ρωσία. Εξαπολύει πολλαπλά και ισχυρά πλήγματα σε κρίσιμες βιομηχανικές, ενεργειακές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις βαθιά στο ουκρανικό έδαφος ενώ το ρωσικό σφυροκόπημα στην Οδησσό έχει ουσιαστικά μπλοκάρει τις τεράστιες εξαγωγές ουκρανικού χάλυβα και σιτηρών. Στο καθαυτό πολεμικό μέτωπο, παρά την ουκρανική αντίσταση, ο ρωσικός στρατός, μετά την κατάληψη της Κονσταντινίφσκα, προχωρά προς τις πόλεις-φρούρια Κραματόρσκ και Σλοβιάνσκ, η κατάληψη των οποίων δε θα είναι εύκολη και σύντομη υπόθεση.
Ο νεοεμφανιζόμενος υβριδικός πόλεμος
Σε διπλωματικό επίπεδο η ρωσική πλευρά έχει εντείνει την επιθετική ρητορική της ιδιαίτερα προς Μ. Βρετανία, Γερμανία και Γαλλία. Τις κατηγορεί ότι με τη ποικίλη βοήθεια προς την Ουκρανία έχουν γίνει οργανικό τμήμα του πολεμικού πεδίου στην Ουκρανία. Δε θεωρούμε ότι στη φάση αυτή ο ρωσικός ιμπεριαλισμός έχει συμφέρον και τη δυνατότητα να πλήξει ανοιχτά στρατιωτικούς στόχους χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ εκτός ουκρανικού εδάφους, καθώς κάτι τέτοιο θα τον έφερνε αντιμέτωπο με όλο το ΝΑΤΟ και τη συσπειρωμένη δυτική συμμαχία. Ίσως μια γεύση της απάντησης των Ρώσων να είναι τα διάφορα «αδέσποτα» drones κοντά σε αεροδρόμια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις και οι δολιοφθορές σε χώρες της Ευρώπης (Γερμανία, Πολωνία, Βουλγαρία), αυτό δηλαδή που οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές αποκαλούν ένταση του «υβριδικού» πολέμου από την πλευρά της Ρωσίας.
Σε όλο το προηγούμενο διάστημα δεν έλειψαν, μέσα στον ορυμαγδό των πολεμικών συγκρούσεων, προτάσεις, ιδέες και κινήσεις προς μια κατεύθυνση συνεννόησης και αποφυγής καταστάσεων που θα ήταν μη αναστρέψιμες. Έτσι, είχαμε δηλώσεις Γερμανών αξιωματούχων -δευτεροκλασάτων βέβαια- ότι είναι αναγκαία μία συμφωνία με τη Ρωσία, πριν τα πράγματα οδηγηθούν στο απροχώρητο. Είχαμε την επίσκεψη του Διευθυντή της CIA στη Μόσχα και τις συζητήσεις που είχε με τον ομόλογό του στη ρωσική υπηρεσία ασφάλειας (FSB). Μία επίσκεψη που το περιεχόμενό της κρατήθηκε και από τις δύο πλευρές απόλυτα μυστικό, αν και είναι εύλογο να υποθέσει κανείς ότι οι εξελίξεις και η στάση των δυνάμεων αυτών στο κύριο ουκρανικό μέτωπο και στο δευτερεύον μέτωπο της Μ. Ανατολής βρέθηκαν στο επίκεντρο.
Τα παγκόσμια γεωστρατηγικά επίδικα του πολέμου στην Ουκρανία
Η εξήγηση αυτής της «αντίφασης» για εμάς συνδέεται με τα πραγματικά και παγκόσμιας εμβέλειας κρίσιμα ζητήματα της αναμέτρησης που διεξάγεται για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά στο ουκρανικό έδαφος και έχει στοιχίσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές.
Τα κρίσιμα ζητήματα δεν είναι ούτε τα 30 ή 40 χιλιόμετρα παραπάνω που θα καταλάβει ο ρωσικός στρατός ούτε οι βιομηχανικές υποδομές στο Ντονμπάς (άλλωστε οι περισσότερες καταστρέφονται!) ούτε οι σπάνιες γαίες στο υπέδαφος της περιοχής. Αυτά είναι τριτεύουσας σημασίας. Τα πραγματικά επίδικα της αναμέτρησης Ρωσίας-Δύσης (ΗΠΑ κυρίως και ΕΕ) με ενεργούμενο της τελευταίας την Ουκρανία είναι γεωστρατηγικής παγκόσμιας εμβέλειας:
Για τις ΗΠΑ η Ουκρανία δεν είναι μόνο ένας βασικός παράγοντας περικύκλωσης και περίσφιξης της ρωσικής δύναμης. Είναι ένα μέτωπο που προκαλεί προβλήματα και παρενέργειες στην προσπάθεια για ανασυγκρότηση που κάνει τις τελευταίες δεκαετίες ο ρωσικός ιμπεριαλισμός. Μία Ουκρανία (έστω και με λιγότερα εδάφη) που ανήκει στη Δύση θα είναι καρφί στα πλευρά της Ρωσίας και θα δίνει στις ΗΠΑ ακόμα και τη δυνατότητα του «πρώτου πυρηνικού πλήγματος».
Για τους ακριβώς αντίστροφους λόγους η Ουκρανία είναι κρίσιμο μέγεθος για τη Ρωσία. Επιδιώκει, αρχικά, να σπάσει τη ζώνη περικύκλωσής της και να διευρύνει αυτό που η ίδια θεωρεί ζωτικό χώρο των ιμπεριαλιστικών της σχεδίων. Ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να προωθήσει τον απώτερο στόχο της που είναι η ανατροπή της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας και ο οποίος διατυπώνεται διπλωματικά με τις διαρκείς αναφορές της ηγεσίας του ρώσικου ιμπεριαλισμού στην «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη»!
Γι’ αυτούς τους λόγους το ουκρανικό μέτωπο δύσκολα κλείνει. Μία ανάπαυλα δεν αποκλείεται, βέβαια, όχι ,όμως, σύντομα. Σίγουρα, όχι πριν την κατάληψη του Ντονμπάς από τον ρωσικό στρατό. Και γι’ αυτούς τους λόγους το μέτωπο στην Ουκρανία είναι το κύριο μέτωπο στον οξυνόμενο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό που «πρακτικά» οδηγεί την ανθρωπότητα σε πορεία παγκόσμιας ανάφλεξης.
