Μέσα σε έντονο προεκλογικό χρώμα διεξάγεται αυτό το τριήμερο το Συνέδριο της ΝΔ. Προηγήθηκαν προσυνέδρια σε ορισμένες πόλεις, που επιχείρησαν να διαμορφώσουν το εσωκομματικό κλίμα. Παράλληλα, έστειλαν το μήνυμα τόσο στα εντός κι εκτός της χώρας κέντρα εξουσίας, για την απαρέγκλιτη δέσμευση του κόμματος στα συμφέροντά τους, όσο και προς τα αστικά και ρεφορμιστικά κοινοβουλευτικά κόμματα, για κάθε μετεκλογική χρήση. Ταυτόχρονα, αποτέλεσαν βήμα για όλα τα αντιλαϊκά, αντεργατικά και αντινεολαιίστικα προτάγματα του βασικού αυτού αστικού πυλώνα. Από αυτά παρέλασαν πρωτοκλασάτοι υπουργοί, επιχειρώντας να «εκλαϊκεύσουν» τα πεπραγμένα της κυβέρνησης, δηλώνοντας την πίστη τους στην σημερινή ηγεσία.
Η διαγραφή Σαμαρά και η απουσία Καραμανλή, ωστόσο, επισκιάζουν το κλίμα επίπλαστης ενότητας που προσπαθεί να καλλιεργήσει το επιτελείο Μητσοτάκη. Είναι το μέχρι στιγμής επιστέγασμα μιας υποβόσκουσας «φαγωμάρας» στο κυβερνόν κόμμα, επεισόδια της οποίας έχουν καταγραφεί ουκ ολίγα. Αυτά κυμαίνονται από τις ερωτήσεις-επερωτήσεις πλειάδας «γαλάζιων» βουλευτών, έως τις πρόσφατες «μπηχτές» για το κακόφημο «επιτελικό κράτος» και τους «χειρισμούς» σε Τέμπη, υποκλοπές και ΟΠΕΚΕΠΕ. Ας προστεθεί και η πολύ πρόσφατη παρέμβαση 10 στελεχών της ΝΔ για την καταπάτηση των «αξιών» της κεντροδεξιάς παράταξης του Κ. Καραμανλή, προαναγγέλλοντας ίσως και νέο κόμμα, αφού, όπως αναφέρουν, «ως εδώ ο κατήφορος». Υπόβαθρό τους δεν είναι άλλο από την παρέμβαση τόσο των ΗΠΑ όσο και της ΕΕ στα τεκταινόμενα στην άρχουσα τάξη της χώρας μας. Τα διασυνδεόμενα αλλά και συγκρουόμενα συμφέροντα ανταλλάσσουν «πυρά» με άμεσο και έμμεσο τρόπο. Η φθορά που υφίσταται η ΝΔ, προϊόν της αντιλαϊκής της πολιτικής, συνδυάζεται με την ευθεία παρέμβαση των επιτελείων της ΕΕ για την ως επί το πλείστον μονόπαντη υπέρ των ΗΠΑ πολιτική της ηγεσίας. Ενώ δεν είναι αμελητέα η παρέμβαση Καραμανλή λίγο πριν το Συνέδριο για την πολυδιάστατη πολιτική του, αναφερόμενος στην Κίνα.
Μπορεί Καραμανλής και Σαμαράς να ακολουθούν διαφορετικές τακτικές αντιμετώπισης του Μητσοτάκη, έχουν όμως «συμπέσει» σε αρκετές δημόσιες εμφανίσεις τους, ορισμένες από τις οποίες είχαν «καταλύτη» τον ...Βενιζέλο! Δείγμα κι αυτό μιας παραλλαγής «λύσης» που ενδέχεται να χρειαστεί. Στο κενό φαίνεται ότι έπεσε και προσπάθεια της Ντόρας να μεταπείσει τον Καραμανλή για να παραστεί στο συνέδριο. Το άγχος δεν κρύβεται, αφού οι απανωτές δημοσκοπήσεις, πέρα από το γνωστό πρόβλημα αδυναμίας δημιουργίας δεύτερου πυλώνα αστικής εξουσίας, δείχνουν αδυναμία συγκρότησης αυτοδύναμης κυβέρνησης. Η ψήφος βαρύνει στις επιλογές υπουργών, βουλευτών και στελεχών, μιας και ελάχιστα νοιάζονται για τα λαϊκά προβλήματα και βασικά αγωνιούν για την επανεκλογή τους και την παραμονή τους σε πρώτο πολιτικό πλάνο.
Μπορεί ο Σαμαράς να πετάει τα γνωστά πλέον «καρφιά» του και να είναι πάντα έτοιμος να ανακοινώσει τη δημιουργία νέου κόμματος, το γεγονός ωστόσο ότι είναι εκτός ΝΔ δεν του προσδίδει κάποια δυναμική. Το περισσότερο στο οποίο μπορεί να ελπίζει προς ώρας είναι η απόσπαση ενός ποσοστού ψηφοφόρων της ΝΔ και η «πτώση» Μητσοτάκη. Διαφορετικά είναι τα πράγματα για τον Καραμανλή που παραμένει μια αξιόπιστη για τους ιμπεριαλιστές και τη ντόπια ολιγαρχία του πλούτου εφεδρεία και δεν αποτελεί «κόκκινο πανί» για μερίδα του κόμματος. Βέβαια, οι όλοι χειρισμοί αναφορικά με το έγκλημα των Τεμπών έχουν «φθείρει» και αυτήν την οικογένεια, με την άρση της ασυλίας και την επικείμενη δίκη του συγγενούς του, πρώην υπουργού Μεταφορών, να βαραίνει. Φαίνεται, πάντως, ο ένας να ακολουθεί πολιτική «ρήξης» (Σαμαράς), ενώ ο άλλος «διόρθωσης» (Καραμανλής).
Στο κάδρο το τελευταίο διάστημα βρέθηκε και ο Δένδιας, με τα αστικά ΜΜΕ να κάνουν λόγο για «ψυχρότητα» με τον πρωθυπουργό, λόγω της μη «ένθερμης» υποστήριξης του κυβερνητικού έργου. Οι «κατηγορίες» Γεωργιάδη εναντίον του και οι «εξισορροπητικές» τοποθετήσεις Χατζηδάκη έχουν στόχο να βάλουν υποθήκες για μελλοντικές τους κινήσεις, πάντα με όχημα την «όλη» ΝΔ. Κυρίως, βέβαια, στοχεύουν στο να προβάλουν ως αξιόπιστες εφεδρείες για το ξένο και ντόπιο κατεστημένο, στο βαθμό που το «κέντρο» Μητσοτάκης υποστεί ...ανήκεστο βλάβη. Είναι φανερό ότι κάποιοι «την έχουν στημένη στη γωνία», περιμένοντας τα εκλογικά αποτελέσματα για τις φιλοδοξίες τους. Η «ποιότητα» του πολιτικού λόγου που εξέπεμψαν μέσα στις προσυνεδριακές διαδικασίες είναι ευθέως ανάλογη της δεξιάς αντιδραστικής λογικής και πρακτικής και, οπωσδήποτε, των απειλών που εκτοξεύουν κατά του λαού (δουλεία προς τους ιμπεριαλιστές, οσφυοκαμψία προς το κεφάλαιο και φασιστικοποίηση προς το λαό).
Όλοι αυτοί δεν έχουν την παραμικρή διαφορά στην ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής! Μάταια θα προσπαθήσει κάποιος να βρει πού διαφωνούν. Η στράτευσή τους στην υπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών και αστικών συμφερόντων δεν αμφισβητείται. Για τα λαϊκά στρώματα δεν αποτελούν παρά μια παραλλαγή στο ίδιο θέμα. Και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Το κόμμα της ΝΔ έχει εκθρέψει διαχρονικά διάφορα «μπουμπούκια», και το συνέδριό της αποτελεί μια διαδικασία ξεκομμένη από τα λαϊκά προβλήματα, που δημιουργεί έως και απέχθεια για το ύφος των ομιλητών και, οπωσδήποτε, για το αντιλαϊκό του περιεχόμενο. Τα αστικά κόμματα, ακόμη κι αν παριστάνουν ότι «ενδιαφέρονται» για τα λαϊκά θέματα στα συνέδριά τους, εκπέμπουν όλη την «αύρα» των σάπιων ιμπεριαλιστικών και αστικών «ιδανικών» τους.
Μένει να φανεί αν οι τυμπανοκρουσίες με τις οποίες θα βγει η ηγεσία μετά το συνέδριο, στην πορεία προς τις επόμενες εκλογές, θα καταφέρουν να συντηρήσουν ένα εκλογικό σώμα ψηφοφόρων ικανό να δώσει στην ΝΔ μια τρίτη κυβερνητική θητεία. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα μιας διαδικασίας, που τίποτε δεν έχει να προσφέρει στο λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Και αυτό συμβαίνει γιατί, απλούστατα, οι πρωταγωνιστές των τρεχόντων σκανδάλων που απειλούν να τους παρασύρουν δεν είναι παρά υπηρέτες του συστήματος-σκάνδαλο που προσκυνούν!
