Σε κάθε περίσταση που βρίσκει τη ΔΑΠ να υπερασπίζεται τον τίτλο ενός φοιτητικού συλλόγου, πλέον βγαίνει το αντανακλαστικό ότι «θα έχει ζουμί η υπόθεση». Αυτό ακριβός αποτέλεσε η εκδήλωση του Φοιτητικού Συλλόγου Φυτικής Παραγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στις 6/5, με χαιρετισμούς από τον ίδιο τον Πρύτανη του ΠΘ, τον Αντιπρύτανη, αλλά και τον Αχιλλέα Μπέο. Στο ίδιο πάνελ θα καθόταν η πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου του Φ.Σ. Φυτικής, που κατέκτησαν την αυτοδυναμία τους με το ψηφοδέλτιο της ΔΑΠ στις περσινές φοιτητικές εκλογές. Επίτιμος καλεσμένος ήταν μεγάλη ευρωπαϊκή εταιρεία παραγωγής και πώλησης μηχανημάτων και νέων τεχνολογικών συστημάτων. Βάσει του θέματος της εκδήλωσης στον Βόλο, η εταιρεία θα παρουσίαζε το τμήμα των γεωργικών και αγροτικών συστημάτων της. Σε μίτινγκ με το ισραηλινό σιωνιστικό κράτος, η εταιρεία φανταζόμαστε παρουσιάζει και τους υπόλοιπους τομείς της, αν μάλιστα πάρουμε ως δείγμα τα νούμερα των φωτογραφιών από τις μπουλντόζες που φέρουν την υπογραφή της εταιρείας και καθημερινά ισοπεδώνουν την Παλαιστίνη.
Για όλα τα παραπάνω οργανώθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας από φοιτητές των Φ.Σ. Ιχθυολογίας, Αρχιτεκτονικής, ΗΜΜΥ, στην οποία συμμετείχαν και μέλη της Πανσπουδαστικής, των ΕΑΑΚ, των σχημάτων τις πρώην ΑΡΙΣ, της Attack, των Αγωνιστικών Κινήσεων, της πρωτοβουλίας αναρχικών φοιτητών και ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου. Πλήθος νεολαίων κατάφεραν να μπουν στην αίθουσα της εκδήλωσης και να τη διακόψουν, καθώς οι αστυνομικές δυνάμεις στο σημείο δεν προσέγγισαν το Δημαρχείο. Περίμεναν να λήξει η συγκέντρωση για να προχωρήσουν σε εκδικητική επίθεση στο στέκι της Λέσχης Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου στο κέντρο της πόλης, αποκλείοντας τη γειτονιά επί 3 ώρες με ΜΑΤ και ΟΠΚΕ, αλλά και με την προκλητική παρουσία και τα καψόνια ενός από τους έξι αστυνομικούς-βασανιστές του Βασίλη Μάγγου. Αφού η αστυνομία αποπειράθηκε να εισέλθει εντός του στεκιού με σπάσιμο τζαμαρίας και να προσαγάγει ολόκληρη τη συνέλευση του Συντονισμού Συλλογικοτήτων που συνεδρίαζε στη Λέσχη, τελικά προχώρησε σε 10 προσαγωγές αλληλέγγυων αγωνιστών στο σημείο. Οι προσαγωγές των 3 μελών της νΚΑ και του 1 αγωνιστή της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος έγιναν συλλήψεις με τις κατηγορίες της συνέργειας σε φθορά και της απείθειας. Την επόμενη ακριβώς μέρα, η αστυνομία προχώρησε σε δύο ακόμα συλλήψεις την ώρα της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας για τα αυτόφωρα στα Δικαστήρια του Βόλου.
Η δικογραφία παραμένει ανοιχτή για την υπόθεση, δίνοντας δικαίωμα στην ασφάλεια και την αστυνομία να ανοίξουν έναν κύκλο αιφνίδιων προσαγωγών, νέων συλλήψεων και διαρκούς τρομοκρατίας αγωνιστών του τοπικού και φοιτητικού κινήματος, που μπορούν να ταυτοποιηθούν ως παρόντες στη συγκέντρωση του Δημαρχείου και «συνεργοί» στο γράψιμο συνθημάτων στην αίθουσα της εκδήλωσης.
Βρήκαμε παπά ας θάψουμε πεντ-έξι
Δεν χάθηκε η ευκαιρία ενεργοποίησης κάθε συστημικού παράγοντα. Ο Μπέος, δίπλα στις εξευτελιστικές δηλώσεις για τα Τέμπη, προχώρησε σε τοποθετήσεις για το «τέλος της ελευθερίας της δράσης των συλλογικοτήτων της πόλης». Ευθέως πλέον στοχοποιεί τους λαϊκούς αγωνιστές και τους τοπικούς αγώνες, μετά από αλλεπάλληλες συκοφαντίες των κινημάτων ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ και τη δημιουργία πλατφόρμας LNG στον Παγασητικό. Από δίπλα και η Αστυνομική Διεύθυνση, που με την ανοιχτή δικογραφία βρίσκει ευκαιρία να προχωρήσει σε συλλήψεις πρωτοπόρων αγωνιστών που παλεύουν ενάντια στη συγκάλυψη της υπόθεσης του θανάτου του Β. Μάγγου. Πόσο μάλλον σε μία περίοδο που η δίκη των έξι αστυνομικών βασανιστών του έχει ξεκινήσει και προχωράει σε εβδομαδιαία βάση, μετά από 6 χρόνια αναβολών και κολλημάτων.
Από πίσω ερχόμενοι με κοινό βηματισμό, 1) η πρυτανεία του ΠΘ με μια ανακοίνωση που πακετάρει όλο το κυβερνητικό αφήγημα για τη «βία και ανομία» μέσα στις σχολές και 2) η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ με δηλώσεις για τους «γνωστούς-αγνώστους», για τους οποίους η «δικαιοσύνη» αναμένεται να αποφανθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι και στις δύο τοποθετήσεις υπογραμμίζεται το… «όραμα» του συστήματος για το πανεπιστήμιο των «λίγων και εκλεκτών». Αποστειρωμένο, σιωπηλό και απονεκρωμένο. Ένα πανεπιστήμιο που φαντασιώνεται ότι αποτελεί τον ναό της ουδέτερης γνώσης και επιστήμης. Όπου οι φοιτητές θα πρέπει να μάθουν να υπάρχουν με μια βουβή εκκλησιαστική ευλάβεια. Μία πραγματικότητα σε πλήρη σύγκρουση με την καθημερινότητα που βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία της νεολαίας μέσα και έξω από τις σχολές, και τη γεμίζει με δίκαιη οργή. Μια οργή που κυβέρνηση-υπουργείο-πρυτανεία ξεκάθαρα αναγνωρίζουν και από κοινού αποφασίζουν ότι πρέπει να διωχτεί και να πεταχτεί εκτός σχολών.
Το νερό στους μύλους
Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας συσπείρωσε πλήθος πολιτικοσυνδικαλιστικών σχημάτων σε μία κοινή κινητοποίηση που καιρό είχαμε να δούμε. Τα καταιγιστικά ψηφίσματα καταγγελίας της εκδήλωσης από Διοικητικά Συμβούλια φοιτητικών συλλόγων προχώρησαν με άμεσα αντανακλαστικά. Τα συνθήματα αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, συνθήματα ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών και την εμπλοκή της ελληνικής αστικής τάξης, οι κοινές δηλώσεις φοιτητών-αγροτών ενάντια στην πολιτική της ΕΕ, που διαλύει τη ζωή των φτωχομεσαίων αγροτών, δημιούργησαν την εικόνα μίας σημαντικής συγκέντρωσης που πέτυχε να μπλοκάρει τη διεξαγωγή της εκδήλωσης. Ως εδώ, όλα βάσει προγράμματος. Η μαζική συμμετοχή της πλειοψηφίας των δυνάμεων της αριστεράς και του α/α χώρου στα πανεπιστήμια δεν άφηνε σε κανέναν την αφορμή για κριτική περί αγωνιστικών προσωπείων εν μέσω φοιτητικών εκλογών.
Η πραγματικότητα επιβλήθηκε αμέσως μετά την επίθεση της αστυνομίας στην Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου. Ενώ τα ψηφίσματα συμμετοχής στη διαμαρτυρία της εκδήλωσης έπεσαν βροχή, το ίδιο δεν συνέβη με τα ψηφίσματα αλληλεγγύης στους συλληφθέντες φοιτητές του ίδιου απογεύματος. Χαρακτηριστική η ανακοίνωση της ΤΕ του ΚΚΕ Μαγνησίας: «Καλούμε όλους του φοιτητές να στηρίξουν μαζικά το ψηφοδέλτιο της "ΠΚΣ" για να αναδειχθεί ξανά σε πρώτη δύναμη και να πάρει αποστομωτική απάντηση το σχέδιο καταστολής και ποινικοποίησης των αγώνων», ξεκαθαρίζοντας ότι πρωτεύον ζήτημα ήταν το δίπολο της 13ης Μάη: ΠΚΣ ή ΔΑΠ. Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς άλλωστε, αφού οι «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στους αγώνες» όλο και με μεγαλύτερη επιμονή εξυψώνουν τη σημασία της «ουδέτερης γνώσης», των «επιστημονικών εκδηλώσεων» για τους εκπροσώπους των φοιτητών.
Αντίστοιχη στάση κράτησαν οι δυνάμεις της ΑΡΑΣ-ΣΕΚ, αλλά και της πρώην ΑΡΙΣ, που το αγωνιστικό προσωπείο αφέθηκε στην άκρη όταν κρίθηκε το ζήτημα καλέσματος της νεολαίας να αντισταθεί στην κρατική τρομοκρατία. Για αυτές τις δυνάμεις, η αλληλεγγύη στους συλληφθέντες πάντα φαίνεται να «εννοείται» στα λόγια, καθώς η απουσία τους σε αντικατασταλτικές πρωτοβουλίες όχι μόνο είναι εκκωφαντική, αλλά συνοδεύεται και από επιχειρήματα δεξιάς λογικής τύπου: «αντικειμενικά», ας προσέχανε (!)
Και ενώ οι εν λόγω συλλήψεις και η στοχοποίηση των δυνάμεων της νΚΑ-Attack και του α/α χώρου αποτελούν εκείνο το στοιχείο που δείχνει τον βαθμό στον οποίο έχει φτάσει η ένταση της κρατικής καταστολής, οι κατευθύνσεις απάντησης αυτών των δυνάμεων συνεχίζουν να κινούνται πέρα και μακριά από τις δυνάμεις της νεολαίας. Μιας νεολαίας που είναι αυτή που στοχοποιείται από την κρατική τρομοκρατία και το σύστημα που παλεύει να την υποτάξει. Μιας νεολαίας που καλείται να συμμετάσχει σε συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις μόνο για να επικυρώσει το «δίκιο» μιας σειράς απόψεων που ποτέ δεν συζήτησε. Απόψεις για την «έρευνα προς όφελος του λαού», για τα «λεφτά στην παιδεία», για το «δίκιο των εξεγερμένων».
Η περίοδος της έντασης της επίθεσης
Από τα ιδεολογήματα για τη γνώση και την επιστήμη, έως τη μετατροπή των συλλόγων σε παράρτημα κάθε αυτοδυναμίας και παραταξιακού συσχετισμού, το ζήτημα του ανεβάσματος της γενικής πολιτικής συγκρότησης της νεολαίας αποτελεί κομμάτι της διεξαγωγής συνελεύσεων στους μαζικούς της χώρους, της ενεργής και σταθερής συμμετοχής της σε συγκεντρώσεις, πορείες, αλλά και συσκέψεις κοινής δράσης. Μόνος παράγοντας που θα σπάσει την τρομοκρατία, τις κυβερνητικές συκοφαντίες και την αστική αντίδραση είναι η ενεργή συμμετοχή της νεολαίας στο κίνημα.
