Οι νεολαιίστικες διαδηλώσεις πρώτα και κύρια στη Γαλλία, αλλά και στον υπόλοιπο πλανήτη συγκλονίζουν. Η οργή που τρέφουν οι νέοι και οι νέες, εδώ και χρόνια, απέναντι σε ένα σύστημα, που το μόνο που έχει να τους τάξει είναι ο πόλεμος, η φτώχεια και η εξαθλίωση, τους βγάζει κατά χιλιάδες στους δρόμους. Η ίδια οργή κατακλύζει και τους νέους στη χώρα μας και είναι ζήτημα χρόνου να αποτυπωθεί και στους δρόμους της χώρας μας, για να γίνει της Γαλλίας…
Μαζική η πανεκπαιδευτική διαδήλωση της 21ης Οκτώβρη Τι προηγήθηκε;
Οι δεκάδες χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί που κατέβηκαν στις διαδηλώσεις, σε μια σειρά πόλεις, ήταν σαφώς επηρεασμένοι από την κατάσταση στη Γαλλία και όχι μόνο. Εμπνεύστηκαν από τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις σε όλο τον πλανήτη. Διαδήλωσαν και αυτοί την οργή και την αγανάκτησή τους απέναντι στην επίθεση που τσακίζει όλο και περισσότερα δικαιώματα.
Δεν προηγήθηκαν όμως γενικές συνελεύσεις! Με ευθύνη συστημικών και ρεφορμιστικών δυνάμεων σε κάποιους ΦΣ δεν καλέστηκαν καν, ενώ σε άλλους δε συμπληρώθηκαν οι απαιτούμενες απαρτίες. Λίγοι μόνο μικροί σύλλογοι κατάφεραν να συγκεντρώσουν απαρτία ώστε να λάβουν αποφάσεις.. Δυστυχώς εκεί τον τόνο τον έδωσαν ο εκφυλισμός και οι μικροηγεμονισμοί στους οποίους αρέσκεται η κυρίαρχη ρεφορμιστική αριστερά, η οποία επέλεξε να καταπιαστεί με ζητήματα κατώτερα των περιστάσεων.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις, στους συλλόγους όπου παρέμβηκαν, ανέδειξαν ως κυρίαρχο το ζήτημα της Γαλλίας και της πάλης της νεολαίας για το μέλλον της. Ανέδειξαν, επίσης, την ανάγκη των φοιτητών στη χώρα μας να παλέψουν ενάντια στην επίθεση που τσακίζει τα δικαιώματά τους σε μια περίοδο που οι διαγραφές και τα πειθαρχικά πάνε να γίνουν η νέα κανονικότητα. Τέθηκε η αναγκαιότητα να συνεδριάσουν ξανά οι σύλλογοι για να παρθούν αποφάσεις αγώνα, για να πολιτικοποιηθεί η οργή που νιώθουν οι φοιτητές, και να στραφεί ενάντια στο σύστημα της εξάρτησης και της εξαθλίωσης.
Κατασκηνώσεις ή αγώνες;
Αυτό δεν είναι βέβαια ένα πραγματικό δίλημμα. Οι σκηνές που έστησε η ΚΝΕ στο Σύνταγμα και η συναυλία που διοργάνωσε μια βδομάδα αργότερα για τη φοιτητική στέγη αποδεικνύουν ότι η δύναμη αυτή επιλέγει το πρώτο σε βάρος του δεύτερου. Οι εικόνες και τα βίντεο που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο είναι αποκαλυπτικές. Η πάλη των φοιτητών δε θα περνάει πλέον από τα δικά τους χέρια, αλλά από τους εκλεκτούς εκλεγμένους, με την ΠΚΣ στα Διοικητικά Συμβούλια. Οι δράσεις και οι πρακτικές τους είναι εικονικές, για να φαίνεται απλά ότι κάτι κινείται. Ο ΜΑΤατζής που λέει σε μέλος της ΚΝΕ «ξέρουμε ότι έχετε πάρει άδεια για τη συγκέντρωσή σας» αποκαλύπτει με έναν ακόμη τρόπο τον ρόλο και τη στάση αυτής της δύναμης.
Άλλωστε, εδώ και χρόνια έχει δώσει τα διαπιστευτήριά της στο σύστημα ότι θα κάνει τα πάντα για να αποτρέπει την μαζική έκφραση των φοιτητών (και όχι μόνο) στους δρόμους. Αν πάλι δεν το προλάβει αυτό, θα κάνει τα πάντα για να ξεπουλήσει, να κλείσει τον αγώνα τους. Και τα παραδείγματα είναι πολλά…
Συνεχίζουμε στις 30 Οκτώβρη;
Η κλιμάκωση που πρότεινε η ΚΝΕ (εννοείται χωρίς να θέσει κανένα ζήτημα συλλογικών διαδικασιών) μια μέρα μετά τη μεγάλη πανεκπαιδευτική διαδήλωση ήταν: «συνεχίζουμε τον αγώνα μας σε Αθήνα και Πειραιά στις 30 Οκτώβρη στη διεθνή μέρα δράσης των λιμενεργατών σε Αθήνα και Πειραιά». Σ΄ αυτό εντέλει κατέληξε, σε ένα και μοναδικό κάλεσμα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, την Παρασκευή…
Αυτό το κάλεσμα θα επικαλεστούν για να μην ανοίξει καμία άλλη πολιτική συζήτηση στους συλλόγους μέχρι τα επόμενα «ραντεβού». Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, σε καμία περίπτωση, δε φαίνεται να έχει ανοίξει οποιαδήποτε κουβέντα στους φοιτητικούς συλλόγους και μάλλον βαδίζουμε ολοταχώς σε μια ακόμα διαδήλωση που θα αποτελέσει ένα ακόμα «ραντεβού».
Μέχρι το Πολυτεχνείο;
Από βδομάδα θα ξεκινήσουν και οι πρώτες συνελεύσεις για το Πολυτεχνείο.
Με ευθύνες της κυρίαρχης ρεφορμιστικής αριστεράς οι συνελεύσεις καλούνται δύο βδομάδες πριν. Η γνωστή πλέον υπονομευτική τακτική, «καλούμε από τώρα για να βγουν εξ αναβολής την επόμενη βδομάδα», είναι αστεία και φαίνεται ότι ακόμα δουλεύει. Άλλωστε, στόχος δεν είναι να πολιτικοποιηθούν οι φοιτητικοί σύλλογοι, να προβληματιστούν, να συζητήσουν οι φοιτητές και εντέλει να έρθουν στον εορτασμό και τη διαδήλωση. Αλλά το πώς θα «μαντρωθούν στα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων της ΚΝΕ, των ΕΑΑΚ και της ATTACK».
Ο φετινός εορτασμός φαίνεται να είναι διαφορετικός από τους προηγούμενους, μιας και από πέρσι έχει ανακοινωθεί η πρόθεση της πρυτανείας να αναθεωρήσει τους όρους της διεξαγωγής του.
Άλλωστε, πρυτανείες, υπουργείο και κυβέρνηση εδώ και χρόνια ονειρεύονται την αποστείρωση του ιστορικού χώρου του Πολυτεχνείου για να μην μπορούν οι νέοι και οι νέες να συνεχίζουν να εμπνέονται από την εξέγερση του Νοέμβρη.
Αυτός λοιπόν είναι ένας ακόμα λόγος για να μην αντιμετωπιστούν οι συνελεύσεις με επετειακούς, αλλά ουσιαστικούς όρους. Για να μπορέσει να γίνει ο τριήμερος εορτασμός υπόθεση πραγματικά των φοιτητικών συλλόγων.
Είναι αναγκαίο, επομένως, οι φετινές γενικές συνελεύσεις να καταπιαστούν και να κεντράρουν στα ακόλουθα:
- Στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις της γαλλικής νεολαίας, στο πώς αυτές μας εμπνέουν στο σήμερα. Αλλά και να αναλυθεί, παράλληλα, γιατί αυτές συνδέονται με την εξέγερση του λαού και της νεολαίας στη χώρα μας, τον Νοέμβρη του ‘73.
- Στην ανάγκη έντασης της αντιπολεμικής – αντιιμπεριαλιστικής πάλης σε αυτήν την περίοδο προετοιμασίας των όρων για τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, όπου η πολιτική της εξάρτησης βαθαίνει και η λεηλασία της χώρας από τους ιμπεριαλιστές επεκτείνεται.
- Στην ανάγκη πάλης ενάντια στην πολιτική της φασιστικοποίησης, που αποφυλακίζει ναζί και χτυπάει με τις δυνάμεις καταστολής διαδηλωτές στη Θεσσαλονίκη.
- Στην πάλη για «ψωμί - παιδεία ελευθερία» και το πώς αυτή μεταφράζεται στη σημερινή μάχη ενάντια στις διαγραφές και την επίθεση στην εκπαίδευση.
- Στην περιφρούρηση του τριήμερου εορτασμού και του λαϊκού ασύλου αγώνων από τις προσπάθειες πρυτανείας- υπουργείου -κυβέρνησης να μην πραγματοποιηθεί.
