Στις 21 Σεπτεμβρίου στο λύκειο Saint-Exupéry στο Créteil, στα προάστια του Παρισιού, ξεσπούν οι πρώτες κινητοποιήσεις μαθητών. Η αγανάκτηση για τις τραγικές συνθήκες εντός και εκτός των σχολικών αιθουσών δεν άργησε να επεκταθεί, με αποτέλεσμα σήμερα να μιλάμε για μαζικές κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Παρίσι, Λυών, Μασσαλία, Μπορντό, Λιλ και σε μια σειρά άλλες γαλλικές πόλεις, οι μαθητές πλημμυρίζουν τους δρόμους ως ένδειξη διαμαρτυρίας.
Οι αρχικά τοπικές κινητοποιήσεις για ελλείψεις σε καθηγητές, κακές σχολικές υποδομές, εντατικά ωράρια (γίνεται λόγος ακόμα και για 10ωρα μαθήματα!) και πακτομένα τμήματα 35+ μαθητών, επεκτάθηκαν τόσο γεωγραφικά όσο και ως προς το περιεχόμενό τους. Γύρω στα 400 σχολεία συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις με αποκλεισμούς και καταλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές ξεπέρασαν τους 300.000 στις διαδηλώσεις των προηγούμενων ημερών. Ταυτόχρονα, οι μαθητικές κινητοποιήσεις συνέπεσαν με την εθνική απεργία των δημοσίων υπαλλήλων στις 29 Σεπτεμβρίου, ενώ από την 1 Οκτώβρη τουλάχιστον 17 πανεπιστημιακά ιδρύματα έχουν προχωρήσει σε αποκλεισμούς ως ένδειξη αλληλεγγύης και στήριξης στον αγώνα των μαθητών. Η συμπόρευση μαθητών-φοιτητών και εργαζομένων στις κινητοποιήσεις αποδεικνύουν τη μετατροπή τους από μαθητικές σε ευρύτερες κοινωνικές διαμαρτυρίες.
Φυσικά, οι ίδιοι μαθητές είχαν ήδη προσδώσει τέτοια χαρακτηριστικά στις κινητοποιήσεις, επιλέγοντας να μην υιοθετήσουν αμιγώς συνδικαλιστικά αιτήματα που αφορούν στενά το εκπαιδευτικό πλαίσιο. Ιδιαίτερη σημασία έχει η ταξική ανάλυση που γίνεται σε μία σειρά τοποθετήσεις: οι μαθητές εντοπίζουν ανισότητα μεταξύ σχολείων των λαϊκών από τη μία και των πλουσιότερων περιοχών από την άλλη. Μαθητές από σχολεία των φτωχών προαστίων περιγράφουν εικόνες σχολικών αιθουσών με κατσαρίδες και αρουραίους. Καταγγέλουν με αυτόν τον τρόπο τα σχολεία 2 ταχυτήτων και ζητούν ίσες ευκαιρίες, ανεξάρτητα από τη γειτονιά στην οποία ζουν.
Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν βρήκαν απέναντί τους τη στυγνή κρατική καταστολή. Το περιοδικό Routers κάνει λόγο για πάνω από 1.000 συλλήψεις μέχρι σήμερα και πάνω από 100 τραυματισμούς, τα περισσότερα εκ των οποίων αφορούν ανήλικους. Χαρακτηριστικό της βίαιης καταστολής αποτελεί περιστατικό τραυματισμού δεκατετράχρονου μαθητή έξω από επαγγελματικό λύκειο στις 28 Σεπτεμβρίου στο Château d’Épluches, όπου αστυνομικός τον σημαδεύει και τον τραυματίζει στο πρόσωπο με εκτοξευτήρα χειροβομβίδων! Είναι φανερός ο φόβος της κυβέρνησης μπροστά στην απύθμενη οργή της νεολαίας, γι’ αυτό επιστρατεύει την τρομοκρατία και την καταστολή. Ταυτόχρονα όμως προσπαθεί να υιοθετήσει και ένα φιλικό προσωπείο, κατανοώντας δήθεν την ορθότητα των αιτημάτων, αλλά καταγγέλλοντας τα μέσα τα οποία χρησιμοποιούνται για την διεκδίκησή τους (αποκλεισμοί, καταλήψεις, μπλόκα, διαδηλώσεις).
Η αγανάκτηση των νέων μπροστά στην πραγματικότητα την οποία βιώνουν είναι μια ωρολογιακή βόμβα, η οποία μετρά αντίστροφα. Είναι ζήτημα λοιπόν χρόνου να σκάσει και να καταπνίξει ό,τι βρει στο διάβα της, όποιον βρει απέναντί της. Οι μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία μπορεί να έχουν ως αφετηρία κάποια φαινομενικά συνδικαλιστικά ζητήματα, αλλά πάνε πολύ πιο πέρα από αυτά. Κρύβουν την ανησυχία της νέας γενιάς για το μέλλον και την προοπτική της, για ένα μέλλον που φαντάζει όλο και πιο μαύρο και μία προοπτική από την οποία της λένε με κάθε τρόπο να παραιτηθεί. Και η ο οποία μπορεί να κερδηθεί μόνο μέσα από τον αγώνα!
