Μαζικός αγώνας για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς
Η μοναδική απάντηση απέναντι στην κοροϊδία της κυβέρνησης
Μέσα σε συνθήκες έντονων πιέσεων από τα τεκταινόμενα στην Μέση Ανατολή, η κυβέρνηση προσπαθεί να στήσει το δικό της success story και το «φιλολαϊκό» της προφίλ. Έτσι, τα παπαγαλάκια μαζί με τους παράγοντες της κυβέρνησης διαφημίζουν διαρκώς την εφαρμογή του νόμου 5163/2024 για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού και τα «καλά» που αυτός έχει να δώσει στους εργαζόμενους.
Από την 1η Απριλίου έρχεται η «πολυαναμενόμενη» αύξηση του κατώτατου μισθού, που θα ελαφρύνει επιτέλους τα λαϊκά νοικοκυριά! Τα σενάρια μάλιστα είναι δύο… Σύμφωνα με το πρώτο, η αύξηση θα είναι 30 ευρώ μεικτά και άρα ο κατώτατος θα διαμορφωθεί από τα 880 στα 910 ευρώ (μεικτά), το οποίο μεταφράζεται περίπου σε 765 ευρώ καθαρά. Με το δεύτερο σενάριο η αύξηση θα είναι 40 ευρώ, δηλαδή 920 ευρώ μεικτά και περίπου 772 ευρώ καθαρά. Υπάρχει και μια φήμη ότι «το αφεντικό τρελάθηκε» και θα αυξήσει τον κατώτατο 50 ευρώ μεικτά!
Θα μάθουμε σύντομα, μιας και εντός Μαρτίου η Κεραμέως πρόκειται να παρουσιάσει στο Υπουργικό Συμβούλιο την εισήγησή της, αφού πρώτα φυσικά λάβει υπόψη της τις προτάσεις των λεγόμενων «κοινωνικών εταίρων». Οι τελευταίοι κόπτονται τόσο για τους εργαζόμενους που προτείνουν αύξηση της τάξης του 3 με 3,5% (ΣΕΒ), 3,5 με 4% (ΓΣΕΒΕΕ), 3,6% (ΕΣΕΕ), έως 4% (Τράπεζα της Ελλάδος). Η δε πρόταση της ΓΣΕΕ είναι ο κατώτατος να πάει στα 1.052 ευρώ. Κούφια λόγια θα πούμε εμείς, μιας και για μια ακόμα φορά δεν έχει ψελλίσει ούτε λέξη για απεργία την ώρα που ο λαός δίνει καθημερινά τη μάχη για επιβίωση.
Αν η κοροϊδία ήταν ολοφάνερη μια φορά πριν τις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή, τα νέα δεδομένα αποκαλύπτουν πολλαπλώς την προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει έργο με τα ψίχουλα που πρόκειται να δώσει. Τι ακριβώς έχουν να περιμένουν οι εργαζόμενοι από την αύξηση αυτήν, την ώρα που στην ήδη παγιωμένη κατάσταση της ακρίβειας έρχονται νέες αυξήσεις σε καύσιμα, τρόφιμα και ενοίκια; Πώς αλήθεια θα ζήσουν οι εργαζόμενοι, οι οποίοι ήδη πριν το νέο κύμα ακρίβειας ξέμεναν από τα μέσα του μήνα, όταν τα ενοίκια από μόνα τους είχαν φτάσει στο σημείο να ισούνται με τον κατώτατο μισθό;
Για ποια «αύξηση» λοιπόν μας ζητούν να πανηγυρίσουμε;
Για μια ακόμα φορά γίνεται ολοφάνερο πως ο ψηφισμένος νόμος που αφήνει τον καθορισμό του κατώτατου μισθού στα χέρια της κυβέρνησης είναι θηλιά στον λαιμό των εργαζομένων. Ομοίως, το αφήγημα που θέλει τους μισθούς καθηλωμένους να προσδιορίζονται βάσει αλγορίθμων και αντοχών της οικονομίας σηματοδοτεί το τσάκισμα της ζωής των εργαζομένων.
Μπροστά σε όλα αυτά, ο αγώνας για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος της ζωής, είναι σήμερα πιο αναγκαίος από ποτέ και πάει πακέτο με την πάλη για την ανατροπή του αντεργατικού νόμου για τον κατώτατο καθώς και όλους τους υπόλοιπους αντεργατικούς νόμους.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υποταχθούν στις «αντοχές της οικονομίας». Καμία πλάτη δεν πρέπει να βάλουν για να ορθοποδήσει το σύστημα που τρέφεται από την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Σήμερα -που η φωτιά του πολέμου καίει τη γύρω περιοχή και η χώρα γίνεται στόχος αντιποίνων- λαός και εργαζόμενοι θα πρέπει να γυρίσουν την πλάτη τους στο αστικό αφήγημα που τους θέλει να σφίγγουν συνέχεια το ζωνάρι για να αυξάνονται τα δισεκατομμύρια των εξοπλιστικών προγραμμάτων.
Το σύστημα θέλει τους εργαζόμενους σκυφτούς και υποταγμένους να αποδεχτούν ότι είτε θα ζουν μισή ζωή είτε ότι και αυτή θα πρέπει να τη θυσιάσουν για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας άρχουσας τάξης. Οι εργαζόμενοι πρέπει να βγουν στο προσκήνιο και να απαντήσουν, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμά τους σε αξιοπρεπείς μισθούς και αξιοπρεπή ζωή.
