Πραγματικοί συσχετισμοί και αντιτιθέμενες επιδιώξεις έπεσαν πάλι στο διπλωματικό τραπέζι στη Γενεύη σε ένα «σκληρό πόκερ» χωρίς νικητή.
Τεταμένες, με χαμηλές προσδοκίες και χαρακτηρισμένες ως «δύσκολες» ήταν οι συνομιλίες ανάμεσα στις αντιπροσωπείες Ρώσων και Ουκρανών, με τη δεύτερη μέρα να διαρκούν μόλις δυο ώρες και να διακόπτονται αιφνίδια. Το τριμερές σχήμα ΗΠΑ-Ουκρανία-Ρωσία ολοκλήρωσε τον 3ο γύρο συνομιλιών χωρίς απτό αποτέλεσμα για άλλη μια φορά, μετά τους δυο άκαρπους γύρους στο Άμπου Ντάμπι. Λίγο πριν από την τέταρτη επέτειο της έναρξης του πολέμου, οι δυο πλευρές συμφώνησαν ξανά ότι «διαφωνούν σε πολλά σημεία» και ότι χρειάζονται περαιτέρω συνομιλίες.
Στη διπλωματική γλώσσα το Κίεβο μίλησε «για πολύπλοκο έργο» και για «εντατική και ουσιαστική προσπάθεια» από τη μεριά του, προσπαθώντας να εμφανίσει προθυμία μπροστά στις πιέσεις που του ασκούν οι ΗΠΑ, ενώ παράλληλα κατηγόρησε τη Ρωσία ότι επιδιώκει την καθυστέρηση στις διαδικασίες των ειρηνευτικών συνομιλιών και ότι επιδεικτικά τις περιφρονεί, εξαπολύοντας επιθέσεις με πυραύλους και drones.
Για να αντισταθμίσει τις πιέσεις του Τραμπ για παραχωρήσεις, για τις οποίες παραπονέθηκε ότι ασκούνται περισσότερο στη χώρα του, ο Ζελένσκι ζήτησε συμμετοχή των Ευρωπαίων στις τριμερείς συνομιλίες. Οι ΗΠΑ, που έχουν βγάλει εκτός τους Ευρωπαίους ως επίδειξη κυνικού εκβιασμού, τους προσκάλεσαν για να τους… «ενημερώσουν», ενώ η Ρωσία - που αρνείται κι αυτή τη συμμετοχή των Ευρωπαίων για να εντείνει τις αναταράξεις εντός δυτικής συμμαχίας - έφερε στις συνομιλίες τον χαρακτηρισμένο ως «σκληρό» βοηθό του Πούτιν και ταυτόχρονα συνέχιζε τις σφοδρές αεροπορικές επιδρομές στην Ουκρανία, στοχεύοντας ενεργειακές και αστικές υποδομές και αφήνοντας δεκάδες χιλιάδες αμάχους εν μέσω σφοδρού ψύχους χωρίς θέρμανση, ηλεκτρικό και νερό. Παράλληλα ο Λαβρόφ σε δηλώσεις του μίλησε ξανά για «κατανόηση των συμφωνιών της Αλάσκας» που μάλλον έχουν χαθεί στη… μετάφραση!
Επίκεντρο των διαβουλεύσεων ήταν ξανά το εδαφικό, με τη Ρωσία να απαιτεί όλο το Ντονμπάς, και οι «εγγυήσεις ασφάλειας». Γύρω από αυτά τα ζητήματα αναζητείται μια συμφωνία-συμβιβασμός, που όμως ολοένα και απομακρύνεται ως ενδεχόμενο και αυξάνει τις ταχύτητες κλιμάκωσης των ανταγωνισμών με όλα όσα βλέπουμε το τελευταίο διάστημα.
Η τροποποίηση των όρων του πολέμου μέσω μιας ανάπαυλας που θα επέτρεπε τη διαμόρφωση άλλων δυνατοτήτων από τις ΗΠΑ, ώστε να μην επιτραπεί στη Ρωσία η ολοκλήρωση μιας συντριπτικής νίκης στο Ουκρανικό, αλλά και να απομακρυνθεί το ενδεχόμενο να πλησιαστεί επικίνδυνα το σημείο από το οποίο δε θα υπάρχει γυρισμός, είναι στόχος για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, στον οποίο επιμένει.
Η επιδίωξη της ανάπαυλας όμως συνοδεύεται από τις λεγόμενες «εγγυήσεις ασφάλειας», δηλαδή την εγκατάσταση δυτικών στρατευμάτων «που θα παρακολουθούν την κατάπαυση του πυρός» υπό την εποπτεία και τη διεύθυνση των ΗΠΑ. Που σημαίνει ότι η Ουκρανία δεν θα μπει στο ΝΑΤΟ, αλλά το ΝΑΤΟ με κάποια μορφή θα βρίσκεται μόνιμα στην Ουκρανία. Αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός ούτε σκοπεύει να «αποχωρήσει» από την Ευρώπη ούτε να αφήσει το πεδίο στους συμμάχους για να επικεντρωθεί αλλού. Ίσα ίσα που ζητά την «επιστράτευσή» τους στο δικό του στρατιωτικό παράγγελμα!
Για να πετύχει αυτό το στόχο και όσο αυτός δεν επιτυγχάνεται, συνεχίζει τον εξοπλισμό και τη στρατιωτική στήριξη στο Κίεβο για χτυπήματα βαθιά στο έδαφος της Ρωσίας, ασκώντας παράλληλα παγκόσμια πίεση στη Ρωσία και με απειλή να βάλει φωτιά σε διάφορα σημεία του πλανήτη: από τη Λατινική Αμερική και την Αρκτική ώς τον Καύκασο και τη Μέση Ανατολή.
Από τη μεριά της η Ρωσία, αξιοποιώντας τις επιτυχίες στο μέτωπο, τις χρησιμοποιεί γεωστρατηγικά, αυξάνοντας το παγκόσμιο γεωπολιτικό «βάρος» της στην αιματηρή πορεία προς το νέο ξαναμοίρασμα του κόσμου.
Αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε μορφή ΝΑΤΟ στην πόρτα της, απορρίπτοντας τις δυτικές «εγγυήσεις ασφάλειας» ως απειλή για την ίδια και επιμένοντας στο «σχεδιασμό της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας» και στην «εξάλειψη των βαθύτερων αιτιών του πολέμου» για την επίτευξη όχι απλώς εκεχειρίας αλλά «μόνιμης και διαρκούς ειρήνης». Οι συνομιλίες και οι διαπραγματεύσεις τής δίνουν τη δυνατότητα να προβάλλει τις αξιώσεις της και να αναγνωρίζεται ως παγκόσμια δύναμη και στο διπλωματικό πεδίο.
Ξανά λοιπόν στο ίδιο σημείο; Όχι ακριβώς. Μπορεί ο συνολικός συσχετισμός να παραμένει, όμως η κάθε πλευρά παλεύει με κάθε μέσο για τη μετατόπισή του προς όφελός της. Και σε αυτή τη σφροδρή πάλη, σ’ αυτόν τον αδυσώπητο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, το Ουκρανικό παραμένει το κεφαλαιώδες ζήτημα, το «εργαστήρι» που δοκιμάζει αντοχές στρατιωτικές και γεωπολιτικές, διαμορφώνει συμμαχίες και συσχετισμούς δυνάμεων, ενεργοποιεί αντιθέσεις και διαφοροποιήσεις σε περιοχές, αναζωπυρώνει θερμά σημεία και εστίες έντασης, τροφοδοτεί την επιθετικότητα των ιμπεριαλιστών και μεγαλώνει τους κινδύνους για τους λαούς.
Όσο για τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές που αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των εξελίξεων και κυρίως ότι κινδυνεύουν να πιάσουν μια μόνιμη θέση στο περιθώριο των αποφάσεων του παγκόσμιο ταμπλό, βρίσκονται σε υπαρξιακές αναζητήσεις, παραμένοντας στο μοτίβο των συνεχών κυρώσεων απέναντι στη Ρωσία και δανείων χρηματοδότησης της Ουκρανίας.
Ωστόσο, το 20ό πακέτο της ΕΕ για κυρώσεις και δάνειο 90 δισ. σκόνταψε στο βέτο της Ουγγαρίας, με την Κ. Κάλας να μιλά για «πισωγύρισμα» και να αποτυγχάνει να μεταπείσει τον Όρμπαν, ο οποίος μαζί με τον Φίτσο της Σλοβακίας απειλούν το Κίεβο ότι θα διακόψουν την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας σε αντίποινα για τη διακοπή ρώσικου πετρελαίου από τον αγωγό της Ουκρανίας προς τις χώρες τους.
Την ίδια στιγμή, παραμονή της επετείου, η μαριονέτα της Δύσης, Ζελένσκι, απέρριψε κατηγορηματικά κάθε εδαφική παραχώρηση, μιλώντας για ολοκληρωτική απελευθέρωση όλων των κατεχόμενων εδαφών και κατηγορώντας τον Πούτιν ότι έχει πατήσει το κουμπί της παγκόσμιας ανάφλεξης.
Ανήμερα της επετείου η Υπηρεσία Πληροφοριών της Ρωσίας ανέφερε πως Γαλλία και Βρετανία σχεδιάζουν τη μεταφορά πυρηνικής τεχνολογίας στην Ουκρανία. Ακολούθησαν οργισμένες δηλώσεις του Πεσκόφ και άλλων ρώσων αξιωματούχων καθώς και του ίδιου του Πούτιν που προειδοποίησε με νόημα «Ξέρετε πολύ καλά πώς θα καταλήξει μια πυρηνική επίθεση κατά της Ρωσίας»!
