16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2015

ΣΥΡΙΖΑ: Αλλοτριώνοντας λαϊκές συνειδήσεις

Όταν στις πρόσφατες εκλογές του Γενάρη συζητούσαμε για την πολιτική κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ και τα -στενά- όριά της, ήρθαμε πολλές φορές αντιμέτωποι με μια χαρακτηριστική «απάντηση» από τη μεριά ενός κόσμου: «“Εστω ένα να κάνει από τα δέκα που υπόσχεται, πάλι καλύτερα θα είναι». Η πραγματικότητα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ έδειξε σε όλη της τη διάρκεια ότι όχι μόνο δεν μπορούσε να βελτιώσει τους όρους ζωής του λαού αλλά αντίθετα τους χειροτέρευσε και μάλιστα σε δυο επίπεδα. Από τη μια, η επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα συνεχίστηκε χωρίς διακοπή, για να καταλήξει στο τρίτο μνημόνιο και τα βάρβαρα μέτρα του, που πάνε πολλά βήματα παραπέρα την πολιτική του γκρεμίσματος κάθε κατάκτησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Από την άλλη, ο λαϊκός παράγοντας βρέθηκε ακόμα πιο περιθωριοποιημένος, με τις αγωνιστικές διαθέσεις που είχαν εκφραστεί στις μαζικές κινητοποιήσεις στα πρώτα μνημονιακά χρόνια να πνίγονται στην αναμονή και την απογοήτευση.
Το δεύτερο, δηλαδή το εύρος, η διάρκεια, η ένταση των αγώνων που δίνει (ή δεν δίνει) το κίνημα είναι και το πιο σημαντικό, αφού αποτελεί τη μόνη υπαρκτή δυνατότητα του λαού και των εργαζόμενων να ανακόψουν ή ακόμα και να ανατρέψουν πλευρές της επίθεσης. Σε αυτό το κρίσιμο για την πραγματικότητα που βιώνουμε επίπεδο, οι υπηρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης αποδείχτηκαν πολύτιμες. Σε ό,τι αφορά τη συγκρότηση του λαού, η διαλυτική ικανότητα της πολιτικής που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ (αλλά όχι μόνο αυτός) είχε φανεί ήδη από την περίοδο των «πλατειών», με την καλλιέργεια της αντίληψης για ευκολίες «επιστροφής» στην προηγούμενη κατάσταση, την προώθηση της ανάθεσης στους «ειδικούς» (Επιτροπή Λογιστική Ελέγχου του χρέους κ.ά.) και την αντικατάσταση της εμπιστοσύνης στους λαϊκούς αγώνες με κοινοβουλευτικές αυταπάτες.
Από το 2012 και μετά την επιβολή του δεύτερου μνημονίου, η λογική του ΣΥΡΙΖΑ επικράτησε και μαζί επικράτησε και η -σχεδόν πλήρης- παύση κινήματος, που συνοδεύτηκε από την προσμονή των κάθε είδους εκλογών και την αναζήτηση της «κυβερνητικής λύσης» από το σύνολο των δυνάμεων που αναφέρονταν στο κίνημα. Σε όλο αυτό το διάστημα και μέχρι το Γενάρη και την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, οι χιλιάδες λαού που σε προηγούμενη φάση πλημμύριζαν τους δρόμους όποτε τους δινόταν η ευκαιρία να διαδηλώσουν την πλήρη αντίθεσή τους στην αντιλαϊκή πολιτική καθηλώθηκαν στη γωνία, σε ρόλο θεατή στην καταστροφή της ίδιας τους της ζωής. Η διάθεση αντίστασης και διεκδίκησης έδωσε τη θέση της στην αποδοχή του «μικρότερου κακού», με τις απαιτήσεις των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων να μειώνονται στο ελάχιστο.
Η περίοδος διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ επιτάχυνε αυτή τη διαδικασία παραίτησης και αποδοχής του «μονόδρομου» της αντιλαϊκής πολιτικής. Το κίνημα παρέλυσε και ο λαός είδε την «αριστερή κυβέρνηση», που παρουσιαζόταν σαν νίκη του απέναντι στο σύστημα, να εφαρμόζει την ίδια πολιτική και να ετοιμάζει το νέο γύρο βαθέματος της επίθεσης. Μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, ο λαός καλείται όχι μόνο να αποδεχτεί τα μνημόνια αλλά και να διαλέξει ποιες δυνάμεις θα υλοποιήσουν τα επόμενα, ακόμα πιο βάρβαρα μέτρα εναντίον του.
Αν η εξαπάτηση των ψηφοφόρων του είναι το ένα μέρος της ευθύνης του ΣΥΡΙΖΑ, η αλλοτρίωση των λαϊκών συνειδήσεων έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Διαμορφώνει μια γενική απογοήτευση, μια αίσθηση αδυναμίας που οδηγεί στην υποταγή, ειδικά εκείνου του τμήματος του λαού που έδωσε μάχες ενάντια σ” αυτή την πολιτική, παρά την καταστολή και τις διώξεις κάθε είδους. Εμπεδώνει τη λογική του «μονόδρομου», εμφανίζοντας τα όρια της πολιτικής που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ ως τα όρια των δυνατοτήτων του ίδιου του κινήματος. Οι δυνάμεις όμως του λαού είναι αστείρευτες και με τους αγώνες τους η εργατική τάξη και ο λαός της χώρας μας μπορούν να ανοίξουν το δικό τους δρόμο. Το δρόμο που δεν θα περιορίζεται στο στενό πλαίσιο της εξαθλίωσης και της εξάρτησης. Το δρόμο που σε κάθε βήμα θα ανοίγεται όλο και περισσότερο.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
Κατηγορίες
Βιβλιοπωλείο-Καφέ

Γραβιάς 10-12 - Εξάρχεια
Τηλ. 210-3303348
E-mail: books@ektostonteixon.org

 
ΒΙΝΤΕΟ