Το κομμουνιστικό κόμμα των Φιλιππίνων ηγείται του λαϊκού πολέμου στις Φιλιππίνες. Ο στόχος είναι να πετύχουν νίκη στη νέα δημοκρατική επανάσταση σε μια ημιαποικιακή και ημιφεουδαρχική χώρα και μετά να προχωρήσουν στη σοσιαλιστική επανάσταση και δημιουργία. Η ένοπλη επανάσταση έχει πετύχει σημαντικές νίκες κατά τη διάρκεια αδυσώπητων αγώνων και θυσιών των στελεχών και αγωνιστών του Κομμουνιστικού Κόμματος των Φιλιππίνων, (ΚΚΦ) του Νέου Λαϊκού Στρατού (ΝΛΣ) και των πλατιών μαζών του λαού των Φιλιππίνων.

Το Κόμμα και ο Λαϊκός Στρατός

Σύντομα μετά την επανίδρυση στις 26 Δεκέμβρη 1968 το ΚΚΦ (CPP) διεξάγει οργανώθηκε ο Νέος Λαϊκός στρατός (NPA) στις 29 Μαρτίου του 1969. Ο ΝΛΣ άρχισε με 60 κόκκινους μαχητές οπλισμένους με μόνο 9 αυτόματα τουφέκια και 29 κατώτερης ποιότητας όπλα (μίας βολής τουφέκια και πιστόλια).
Υπήρχε μια αρχική μαζική βάση με περίπου 80000 χωρικούς σε μια επαρχία 100 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας της Μανίλας, η οποία κληρονομήθηκε από το παλιό επαναστατικό κίνημα και μια σύγχρονη μαζική βάση όχι περισσότερων από 15000 άτομα.
Το κόμμα εγκαθίδρυσε το ΝΛΣ κάτω από την καθοδήγηση του Μαρξισμού Λενινισμού και της σκέψης του Μάο Τσε Τουνγκ και παράλληλα την γενική γραμμή της νέας δημοκρατικής επανάστασης. Κάτω από την απόλυτη ηγεσία του Κόμματος, Ο ΝΛΣ διεξάγει παρατεταμένο λαϊκό πόλεμο, υπαγορευόμενο από τη χρόνια κρίση, κυρίαρχη στις ημιαποικιακές και ημιφεουδαρχικές συνθήκες των Φιλιππίνων.
Ως το πρωτοπόρο κομμάτι της εργατικής τάξης το ΚΚΦ είναι αποφασισμένο να σηκώσει το βάρος των νέων δημοκρατικών και σοσιαλιστικών επιπέδων της επανάστασης. Χτίζοντας το ΝΛΣ, το Κόμμα απαντάει στην κεντρική ερώτηση της επανάστασης, η οποία είναι κατάληψη της πολιτικής εξουσίας και το χτίσιμο με πιο αποτελεσματικό τρόπο της βασικής συμμαχίας μεταξύ της εργατικής τάξης και της αγροτιάς.
Ο ΝΛΣ είναι κάτω από την απόλυτη καθοδήγηση του ΚΚΦ. Αυτό είναι σε συμφωνία με τη μαρξιστική – λενινιστική αρχή σύμφωνα με την οποία η εργατική τάξη, ως το πρωτοπόρο κομμάτι, είναι η τάξη που θα ηγηθεί στη σημερινή νεοδημοκρατική φάση και στη μεταγενέστερη σοσιαλιστική φάση της επανάστασης στις Φιλιππίνες. Το Κόμμα πρέπει να ελέγχει τα όπλα για να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει σαν εργαλείο ώστε να ανατρέψει τις εκμεταλλεύτριες τάξεις των μεγάλων κομπραδόρων και ιδιοκτητών, να επηρεάσουν την εθνική και κοινωνική ανεξαρτησία, να δώσουν την εξουσία στον εργαζόμενο λαό και να διασφαλίσουν τους νόμους της εργατικής τάξης στη σοσιαλιστική κοινωνία μέχρι να επιτευχθεί ο κομμουνισμός.
Το Κόμμα είναι η κεφαλή και ο πυρήνας του ΝΛΣ. Διαμορφώνει τη γραμμή του ΝΛΣ ιδεολογικά, πολιτικά, οργανωτικά. Τα καθοδηγητικά όργανα του κόμματος καθοδηγούν το ΝΛΣ σε διάφορα επίπεδα. Μέσα στο ΝΛΣ, υπάρχουν μέλη του κόμματος και στελέχη για να διασφαλίσουν την απόλυτη καθοδήγηση του Κόμματος στον ΝΛΣ. Η αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού καθοδηγεί το Κόμμα και το λαϊκό στρατό εξίσου.
Χτίζοντας το λαίκό στρατό στην επαρχία, κάτω από τις τωρινές κοινωνικές συνθήκες, το Κόμμα διεξάγει τα προλεταριακά του επαναστατικά του καθήκοντα, χρησιμοποιώντας τα πιο αποτελεσματικά όπλα για να ανατρέψει τον εχθρό και να πάρει την πολιτική εξουσία. Έτσι κι αλλιώς, το κύριο καθήκον κάθε επανάστασης είναι να καταλάβει την πολιτική εξουσία.

Ενοπλος αγώνας, νόμιμος αγώνας και το ενωμένο μέτωπο

Για να αναπτύξεις το λαϊκό πόλεμο το ΚΚΦ χρησιμοποιεί και προσανατολίζεται στον ένοπλο επαναστατικό αγώνα, στα σύγχρονα, νόμιμα δημοκρατικά κινήματα και το επαναστατικό ενωμένο μέτωπο. Η επαναστατική ένοπλη πάλη διεξάγεται σύμφωνα με τη στρατηγική γραμμή της περικύκλωσης των πόλεων από την επαρχία και τη συγκέντρωση δυνάμεων μέχρι να καταστεί δυνατό να διεξαχθεί σε όλη τη χώρα επίθεση και κατάληψη των πόλεων.
Η ένοπλη πάλη είναι η κυρίαρχη μορφή της επαναστατική πάλης στις Φιλιππίνες σήμερα με σκοπό την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας. Οι νόμιμες μορφές της πάλης έρχονται δεύτερες, αν και αυτές είναι σημαντικές και απαραίτητες. Το ενωμένο μέτωπο υπάρχει πρώτα για να προωθήσει την ένοπλη πάλη και δευτερευόντως τη νόμιμη πάλη. Και εκεί δεν μπορεί να υπάρξει επαναστατικό ενωμένο μέτωπο χωρίς την καθοδήγηση του προλεταριάτου μέσα από την ανεξαρτησία του.
Οι προλετάριοι επαναστάτες του ΚΚΦ ανέκαθεν αναγνώριζαν τον κατάλληλο ρόλο και την αξία του νόμιμου δημοκρατικού κινήματος και είναι υπεύθυνοι για την οργάνωση των νόμιμων αντιιμπεριαλιστικών και αντιφεουδαρχικών, μαζικών οργανώσεων από την αρχή της δεκαετίας του ’60. Ξεσηκώνουν, οργανώνουν και κινητοποιούν τους εργάτες, τους αγρότες, τη νεολαία, τις γυναίκες και άλλους πατριωτικούς και προοδευτικούς τομείς της κοινωνίας. Αυτό έθεσε τη βάση για την επανίδρυση του Κόμματος και τη συνέχισης της ένοπλης επανάστασης. Οι νόμιμες δημοκρατικές μαζικές οργανώσεις από το 1961 ως το 1968 επέτρεψαν στο καινούριο επανιδρυμένο κόμμα να επεκταθεί σε όλη τη χώρα και να αποκτήσει βαθιές ρίζες μέσα στις μάζες.
Από το 1969 το ΚΚΦ στοχεύει στα νόμιμα δημοκρατικά μαζικά κινήματα στις πόλεις και σε ένοπλα επαναστατικά κινήματα στην περιφέρεια. Η ανάπτυξη καθενός κινήματος έχει βοηθήσει το άλλο. Εργάτες και μορφωμένη νεολαία έχουν πάει στην επαρχία για να υπηρετήσουν το λαϊκό στρατό. Είναι αναντικατάστατοι στο δυνάμωμα των επαναστατικών δυνάμεων στην επαρχία. Η ύπαρξη του λαϊκού στρατού έχει διασφαλίσει τους ανθρώπους της πόλης και σε όλη τη χώρα ότι έχουν το εργαλείο με το οποίο θα παλέψουν και θα νικήσουν τον εχθρό.
Χωρίς το λαϊκό στρατό ο λαός δεν έχει τίποτα. Αυτό ήταν γνωστό στην Κίνα ο σύντροφος Μάο πρώτος το είπε. αυτό είναι ακόμα αλήθεια για τις Φιλιππίνες. Χωρίς το λαϊκό στρατό δε θα υπήρχαν κόκκινες οργανώσεις από πολιτικές δυνάμεις, δε θα υπήρχαν επαναστατικά, μαζικά κινήματα, δε θα υπήρχε αποτελεσματική καμπάνια για την αναδιανομή της γης και άλλες καμπάνιες για κοινωνικοοικονομικά κέρδη για το λαό στα μέτωπα των ανταρτών. Χωρίς τον επαναστατικό ένοπλο αγώνα, ως ένας δυναμικός προσανατολισμός, ακόμα και οι νόμιμες δημοκρατικές μαζικές οργανώσεις θα ήταν ευάλωτες στη βία και στην εξαπάτηση από την εκμεταλλεύτρια τάξη.
Το εθνικό ενωμένο μέτωπο υπακούει τις βασικές εκμεταλλευόμενες τάξεις των εργατών και των αγροτών, κερδίζει πάνω στην αστική τάξη και τη μεσαία αστική τάξη και παίρνει πλεονέκτημα από τις αντιθέσεις ανάμεσα στους μεγάλους κομπραδόρους και ιδιοκτήτες αντιδραστικούς για να απομονώσουν και να κατατροπώσουν τους χειρότερους αντιδραστικούς και τους ιμπεριαλιστές αφέντες τους σε κάθε χρονική στιγμή.

Η μαζική γραμμή και η στήριξη στις δικές μας δυνάμεις

Η πλειοψηφία του λαού μας είναι αγρότες αποτελώντας το 70% του πληθυσμού. Αυτή είναι η κύρια δύναμη της νέας δημοκρατικής επανάστασης ενώ το προλεταριάτο είναι η καθοδηγητική δύναμη.
Η αγροτική επανάσταση για την επίλυση του προβλήματος της ιδιοκτησίας είναι το κύριο περιεχόμενο της δημοκρατικής επανάστασης. Αυτό πρέπει να επιτευχθεί. Αλλιώς το προλεταριάτο και το Κόμμα δεν μπορούν να κερδίσουν της μαζική υποστήριξη των αγροτών και να βασίσουν το δυνάμωμα του λαϊκού στρατού και το πλεονέκτημα του παρατεταμένου λαϊκού πολέμου γι’ αυτό το σκοπό.
Το Κόμμα και ο ΝΛΣ επιλέγουν τη μαζική γραμμή, μαθαίνουν από τις μάζες και μεταδίδουν σ’ αυτές ποιο είναι το συμφέρον τους και να παλέψουν γι’ αυτό. Έτσι αναπτύσσουν ακόμα πιο στενούς δεσμούς για τις μάζες και να προχωρήσουν μαζί στον αγώνα.
Κοινωνική έρευνα, βασική μαζική εκπαίδευση, στέρεες μαζικές οργανώσεις και μαζικές καμπάνιες διεξάγονται ανάμεσα σε αγρότες και εργάτες, στις αγροτικές μάζες, στη νεολαία, στις γυναίκες, στους πολιτιστικούς ακτιβιστές και στα παιδιά. Οι μαζικές οργανώσεις τους είναι το σταθερό θεμέλιο των οργάνων της πολιτικής εξουσίας και η άνθιση των τοπικών κομματικών οργανώσεων και μονάδων του ΝΛΣ.
Οι μαζικές καμπάνιες και η δουλειά των οργάνων της δημοκρατικής πολιτικής εξουσίας στην επαρχία περιλαμβάνουν συζητήσεις ενάντια στον εχθρό, βασική μαζική εκπαίδευση, μαζική οργάνωση, αγροτική μεταρρύθμιση, παραγωγή, εκπαίδευση στην αυτοάμυνα υγεία και υγιεινή, λύση των διαφορών ανάμεσα στο λαό και πολιτιστική δουλειά.
Η αγροτική μεταρρύθμιση είναι ακόμα η πιο σημαντική μαζική καμπάνια στην επαρχία, ιδιαίτερα γιατί το αντιδραστικό καθεστώς έχει αντιτεθεί σ’ αυτό, η φεουδαρχική τάξη ξανασυγκεντρώνει τη γη και οι πολυεθνικές εταιρείες και οι μεγάλοι κομπραδόροι πράκτορές τους αρπάζουν τη γη με διάφορους νόμους της αντιδραστικής κυβέρνησης.
Μέχρι τώρα έχει επιτευχθεί το ελάχιστο πρόγραμμα αγροτικής μεταρρύθμισης για τη μείωση του ενοικίου της γης, κατάργηση της τοκογλυφίας. Αυτή είναι η αντίστοιχη πολιτική που ακολούθησε το Κινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου ενάντια στη γιαπωνέζικη επιθετικότητα.
Το μέγιστο του προγράμματος που περιλαμβάνει απαλλοτριώσεις γης και ελεύθερη διανομή της στους καλλιεργητές θα γίνει στον κατάλληλο χρόνο όταν το κόμμα, ο λαϊκός στρατός και τα όργανα της πολιτικής εξουσίας θα έχουν γίνει τόσο δυνατά ώστε να αμβλύνουν τις αντιθέσεις μέσα στο λαό. Έτσι έχουμε μελετήσει και διδαχθεί από τη δική μας εμπειρία από την απαλλοτρίωση γης και από τις αγροτικές εξεγέρσεις στην Ασία τη δεκαετία του ’20 μέχρι το κίνημα του Naxhalbari κατά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.
Ο ΝΛΣ διεξάγει την ένοπλη επανάσταση βασισμένος στις δικές του δυνάμεις. Στην 34χρονη ιστορία του έχει δυναμώσει με τη συμμετοχή και υποστήριξη του λαού. Σχεδόν όλος του ο οπλισμός προέρχεται από τον εχθρό. Όλες οι προηγούμενες προσπάθειες για εισαγωγή οπλισμού είτε απέτυχαν είτε είχαν μικρό όφελος, ή ακόμα και αντίστροφες συνέπειες. Κάτω από τις σημερινές διεθνείς συνθήκες ο ΝΛΣ αναγνωρίζει ότι πρέπει να διεξάγει τον επαναστατικό λαϊκό αγώνα στηριγμένος στις δικές του δυνάμεις περισσότερο από ποτέ.

Δυαδική εξουσία

Σαν αποτέλεσμα του λαϊκού πολέμου σήμερα υπάρχει δυαδική εξουσία στις Φιλιππίνες. Το αντιδραστικό κράτος βρίσκεται ακόμα στις πόλεις. Αλλά η Κόκκινη Πολιτική εξουσία έχει επεκταθεί στην περιφέρεια και θα συνεχίσει να ενισχύεται μέχρι να ανατρέψει το αντιδραστικό κράτος σε όλη τη χώρα. Η νέα δημοκρατική επανάσταση θα ολοκληρωθεί μόνο όταν καταληφθεί η πολιτική εξουσία σ’ ολόκληρη τη χώρα και μόνο τότε το προλεταριάτο θα έχει το έδαφος και την ευκαιρία να ξεκινήσει τη σοσιαλιστική επανάσταση.
Μέσα από χρόνια επιτυχημένου ένοπλου αγώνα ο ΝΛΣ έχει γίνει μια καταπληκτική δύναμη. Είναι δοκιμασμένος στη μάχη και πλούσιος σε επαναστατική εμπειρία.
Ο ΝΛΣ έχει χιλιάδες αντάρτες με αυτόματα όπλα και πολύ περισσότερους σε πολιτοφυλακή και λαϊκή αυτοάμυνα. Κάνουν επιχειρήσεις σε 130 αντάρτικα μέτωπα που καλύπτουν σημαντικά κομμάτια 60 και περισσότερων από τις 73 επαρχίες των Φιλιππίνων.
Η μαζική βάση στην περιφέρεια φτάνει τα εκατομμύρια και διοικείται από τοπικά όργανα πολιτική εξουσία. Περιλαμβάνει μάζες οργανωμένες σε διάφορες μαζικές οργανώσεις όπως αυτές για αγρότες, εργάτες, γυναίκες, νεολαία, πολιτιστικούς ακτιβιστές και παιδιά. Τα τοπικά όργανα πολιτικής εξουσίας είναι επιτροπές της λαϊκής κυβέρνησης που βοηθιούνται από διάφορους τύπους επιτροπών εργασίας που είναι υπεύθυνες για μαζικές οργανώσεις, παιδεία, υγεία, αγροτική μεταρρύθμιση, παραγωγή, οικονομία, άμυνα, πολιτιστικές δραστηριότητες και άλλες λειτουργίες.
Από το ξεκίνημά του ο ΝΛΣ έφτασε στο σημερινό επίπεδο ανάπτυξης στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις. Οι νίκες του οφείλονται στην ανεξάντλητη συμμετοχή και υποστήριξη του λαού.
Η χρόνια κρίση της ημιαποικιακής και ημιφεουδαχικής άρχουσας τάξης που επέβαλε και δικαιολόγησε την ίδρυση του λαϊκού στρατού υπάρχει ακόμα και χειροτερεύει. Ο λαϊκός πόλεμος θα συνεχιστεί μέχρι η άρχουσα τάξη να ανατραπεί και κατακτηθεί η εθνική απελευθέρωση και η δημοκρατία.
Είναι διεθνιστικό μας καθήκον να στηρίξουμε την ένοπλη επανάσταση στις Φιλιππίνες. Αυτή η ένοπλη επανάσταση δεν υπηρετεί μόνο το φιλιππινέζικο λαό αλλά τους λαούς όλου του κόσμου. Είναι συμβολή στην παγκόσμια πάλη του προλεταριάτου και των λαών για σοσιαλισμό ενάντια στον ιμπεριαλισμό και κάθε αντίδραση.

Κατηγορίες

Αναζήτηση