ΚΝΕ: ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΧΘΡΙΚΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΖΗΜΙΟΓΟΝΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Το κίνημα της νεολαίας που βγήκε στο δρόμο το προηγούμενο διάστημα και αψήφησε την κρατική καταστολή γεμίζοντας κατά χιλιάδες τους δρόμους της Ελλάδας και πολιορκούσε με καθημερινές πορείες το κέντρο της Αθήνας έδωσε το στίγμα σε όλες τις δυνάμεις ότι πλέον υπάρχει μια συνολικότερη άρνηση για αυτό το σύστημα και την πολιτική του, καταγεγραμμένη στη συνείδηση του κόσμου.
Το μαζικό κίνημα είναι το καλύτερο πεδίο στο οποίο μπορούν να τεθούν και να δοκιμαστούν οι διάφορες απόψεις που υπάρχουν στην Αριστερά. Εκεί κρίνονται και εκεί αποδεικνύουν αν θέλουν πραγματικά να στηρίξουν το κίνημα ή απλά να κάνουν το δικό τους παιχνίδι στις πλάτες του λαού και της νεολαίας. Την ΠΚΣ και την ΚΝΕ τα διάφορα ξεσπάσματα του κινήματος την έχουν βρει αρκετές φορές με το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω από τις κινητοποιήσεις (βλέπε φοιτητικό κίνημα 2006-7) και τις κρίσιμες στιγμές που κρινόταν η συνέχεια του αγώνα η ΚΝΕ έπαιζε το ρόλο του πυροσβεστήρα των κινητοποιήσεων.
Το τελευταίο διάστημα όμως με βάση τον ξεσηκωμό και με βάση τη δολοφονία του 16χρονου μαθητή, η ΚΝΕ έχει κρατήσει μια στάση άγριας αντιπαράθεσης με το κίνημα και τη νεολαία που βγαίνει στους δρόμους. Η αμηχανία της ηγεσίας της ΚΝΕ και του ΚΚΕ για το γεγονός της 6ης Δεκεμβρίου την οδήγησε στο να απέχει από τις 2 πρώτες κινητοποιήσεις, από κει και πέρα ο φόβος αλλά και η εχθρικότατα απέναντι στο κίνημα εκφράστηκε σε επίπεδο πανεπιστημίων και ΤΕΙ όταν με απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ(!) τα μέλη της ΚΝΕ έκλειναν τις σχολές για να μη γίνουν γενικές συνελεύσεις και παρθούν αποφάσεις αγώνα, με αποκορύφωμα να κλείνει το Πάντειο από μέλη του ΚΚΕ της Καλλιθέας!
Το γεγονός ότι σε κάθε πορεία η ΚΝΕ επέλεγε να διαχωρίζεται αλλά και να υποχωρεί στους εκβιασμούς της κυβέρνησης και της κρατικής καταστολής που έθεταν υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα στη διαδήλωση, κάνοντας πορείες άρπα κόλλα (Ομόνοια-Μεταξουργείο, Ομόνοια-υπ. Εργασίας) δείχνει ότι η πολιτική ηγεσία της ΚΝΕ έχει επιλέξει πλέον να στηρίζει την πολιτική που αυτή τη στιγμή εκφράζει η κυβέρνηση της Ν.Δ. και μποϊκοτάρει με κάθε τρόπο κάθε προσπάθεια αντίστασης που ξεπηδάει και που δεν μπορεί η ίδια να ελέγξει. Η χυδαία αρθογραφία του «Ριζοσπάστη», που αναπαρήγαγε τη συζήτηση που άνοιγε το σύστημα για κουκουλοφόρους, αλλά και η καταδίκη των γεγονότων εκφραζόταν στην παραπάνω λογική υπονόμευσης του μαζικού κινήματος. Ο υπερθεματισμός στις τελευταίες γενικές συνελεύσεις για τη σφαγή στην Παλαιστίνη και η υπεκφυγή τοποθέτησης πάνω στα τελευταία γεγονότα εκφράζει με τον τρόπο που γίνεται την πολιτική αδυναμία της ΚΝΕ να τοποθετηθεί, έστω και με τη δικιά της λογική, στο κίνημα που ξέσπασε, γι’ αυτό και επιλέγει να το προσπερνάει.
Ενα είναι σίγουρο, η τοποθέτηση της ΚΝΕ έχει συγχύσει έναν κόσμο ο οποίος είναι κοντά στο κίνημα και, κεντράροντας σε κάποια συντηρητικά κατάλοιπά του, τον εγκλωβίζει σε αδιέξοδες λογικές που αργά ή γρήγορα θα τον στείλουν στο σπίτι του. Η διέξοδος για τη νεολαία βρίσκεται στο να προσπεράσει τέτοιες λογικές αδιέξοδες για το κίνημα και την πάλη της, λογικές που θέλουν να εγκλωβίσουν την οργή και την αγανάκτησή της σε μια ανέξοδη εκλογική αναμέτρηση και όχι σε ουσιαστική πολιτική πάλη που μπορεί σήμερα να φέρει νίκες (η απόφαση της Κ.Ε. του ΚΚΕ που μοιραζόταν στις σχολές κατέληγε στο να έχει ο λαός τα μάτια του ανοιχτά μη γίνουν πρόωρες εκλογές για να κατέβει να στηρίξει το Κ.Κ.Ε.).

φ.611, 10/1/09