Η πόλη πίσω από τον καθρέπτη

Μισέλ Φάις, Η πόλη στα γόνατα, Πατάκη, Αθήνα 2002

"Η πόλη στα γόνατα είναι τα κόπρανα ενός ευτυχισμένου σκύλου, τα ιμάτια ενός λιντσαρισμένου, το ουρλιαχτό ενός σεραφείμ των σκουπιδιών"

Το βιβλίο του Φάις αποτελεί την έντυπη μορφή της έκθεσης φωτογραφίας που παρουσιάστηκε τον περασμένο Νοέμβρη στο χώρο τέχνης «24». Πρόκειται για φωτογραφίες που παρουσιάζουν το πρόσωπο της πόλης που οι υπεύθυνοι γι’ αυτό θα ήθελαν να μην προβάλλεται και να μην γίνεται αντιληπτό στους χώρους-βιτρίνες που ετοιμάζουν για το παζάρι των Ολυμπιακών του 2004. Βιτρίνες βέβαια και με την εμπορευματική έννοια. Αναμόρφωση και αναβάθμιση της πλατείας Ομονοίας σημαίνει κέρδη για τους εργολάβους των έργων και για τους ιδιοκτήτες των πολυκαταστημάτων και των ξενοδοχείων της περιοχής του Κέντρου. Οσο για τους ναρκομανείς, τους άστεγους, τους απελπισμένους μετανάστες, αυτοί διώχνονται στα παράπλευρα στενά, στις φτωχογειτονιές του κέντρου της Αθήνας, που έχουν μετατραπεί σε ακατάλληλους για κατοίκηση περιοχές.

Αυτόν τον κόσμο σκιαγραφεί στις φωτογραφίες του ο Φάις χωρίς να τον «εκθέτει», αλλά με σεβασμό και πόνο καρδιάς. Πρόσωπα, αντικείμενα, χώροι, κραυγές στους τοίχους (γκραφίτι επί το ...ποιητικότερον). Η σύγχρονη καπιταλιστική πόλη δεν έχει δημόσιους και περιπατητές ή για την ακρίβεια, το εγκληματικό σύστημα θα την ήθελε αποκλειστικά καταλυμένη από ιδιωτικά μεταφορικά μέσα και καταναλωτές που εισέρχονται κατευθείαν στα καταστήματα. Στα πεζοδρόμια, ανάμεσα σε μηχανές, αυτοκίνητα και σκουπίδια, μόνο οι εξόριστοι, το περιθώριο -άνθρωποι και ζώα. Ο Φάις αναπλάθει συγχρόνως το λόγο τους και την αξιοπρέπειά τους, συμπλέκοντας με τον καλύτερο τρόπο το γραπτό κείμενο με το εικονικό.

Αυτοί οι δρόμοι μας ανήκουν