Όταν δεν υπάρχουν νέα, είναι άραγε καλά νέα;

Ινδία

Μέχρι πριν μια βδομάδα, στα πρωτοσέλιδα των αστικών εφημερίδων της Ινδίας υπήρχε ένα άρθρο ή τουλάχιστον ανταπόκριση από το Λαλγκάρ της Δυτικής Βεγγάλης.
Για μια βδομάδα περίπου υπήρξε μια περίεργη «σιωπή». Ούτε καν αναφορά.
Τα τελευταία σχόλια για το Λαλγκάρ στον αστικό τύπο έγιναν από ένα γνωστό κάθαρμα, τον K.P.S. Gill, με το παρατσούκλι «σούπερ-μπάτσος», πρωτομάστορας της καταστολής στο Ασάμ και το Πουντζάμπ. Το πνεύμα της συνέντευξης του ήταν: Χρησιμοποιούμε ένα δίκτυο χαφιέδων, εξουδετερώνουμε τους ηγέτες του κινήματος, επιβάλουμε το νόμο και την τάξη και μετά «αντιμετωπίζουμε» τα προβλήματα του κόσμου. Μ’ άλλα λόγια πρώτα «πυροβολούμε και μετά κάνουμε ερωτήσεις».
Την περασμένη Τετάρτη δημοσιεύεται η δήλωση του υπουργού Εσωτερικών της κεντρικής κυβέρνησης P. Chidambaram, ότι πρώτα πρέπει να τελειώνουν με τους Μαοϊκούς αντάρτες και μετά να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του κόσμου. Οποιαδήποτε ομοιότητα με το προαναφερθέν κάθαρμα δεν είναι καθόλου συμπτωματική.
Την επόμενη μέρα δημοσιεύεται ότι προετοιμάζεται κοινή επιχείρηση Βεγγάλης-Τζαρκάντ (δύο όμορα ομοσπονδιακά κρατίδια) ενάντια στους Μαοϊκούς, καθώς και σημαντική αύξηση των διαθέσιμων πόρων για την υποδομή αυτής της επιχείρησης.
Από πληροφορίες που δημοσιεύονται στον ηλεκτρονικό τύπο γίνεται γνωστό ότι ο βρώμικος πόλεμος των δυνάμεων καταστολής ενάντια στο λαό του Λαλγκάρ συνεχίζεται. Οι αστυνομικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις πυρπολούν τις καλύβες των χωρικών, καταστρέφουν τα σπαρτά και τις καλλιέργειες τους και δηλητηριάζουν τα νερά τους, όπου υπάρχουν δεξαμενές ή πηγάδια. Συνεχίζουν τις επιθέσεις και τους ξυλοδαρμούς των ηλικιωμένων, των γυναικών και των παιδιών.
Τους καταδικάζουν στην πείνα και τη δίψα, για να τους εξαναγκάσουν να καταφύγουν σε άθλιους καταυλισμούς αργού θανάτου, μια πάγια τακτική εκτοπισμού των χωρικών στις περιοχές όπου δρουν οι Μαοϊκοί αντάρτες ή υπάρχει κίνημα αντίστασης (πόλεμος χαμηλής έντασης, που διδάσκεται από τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές και εφαρμόζεται από την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ στις χώρες που δρουν αντάρτικα).
Οι επιχειρήσεις των αστυνομικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων έχουν την τεχνική υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ η οποία περιλαμβάνει από την δορυφορική παρακολούθηση κάθε κίνησης στις εμπόλεμες περιοχές μέχρι ψεκασμούς από τον αέρα με ανεξίτηλα χρώματα για να είναι πιο εύκολος ο εντοπισμός των Μαοϊκών.
Πολύ υψηλή τεχνολογία για ένα κίνημα ιθαγενών που τα αιτήματα τους ξεκινούν από το πόσιμο νερό και καταλήγουν στη δημόσια απολογία των πρωταγωνιστών της αστυνομικής βαρβαρότητας τον περασμένο Νοέμβρη.
Φαίνεται πως τα τόξα και τα βέλη των Αντιβάσι του Λαλγκάρ, μαζί με την οργή, την αποφασιστικότητά τους αλλά και την οργανωμένη αντίστασή τους τρόμαξαν πολύ περισσότερο από ό,τι αναμενόταν τους ιθύνοντες στην Ινδία αλλά και τους ιμπεριαλιστές που επεμβένουν στην περιοχή.
Διότι, μπορεί η άρχουσα τάξη να κομπάζει ότι στο Σινγκούρ η καταστολή είχε γρήγορα αποτελέσματα (οι τελευταίες πληροφορίες όμως δείχνουν το αντίθετο), αλλά στο Ναντιγκράμ οι εξελίξεις δεν επιτρέπουν θριαμβολογίες αφού η αποτελεσματικότητα της οργανωμένης λαϊκής αντίστασης τους ανάγκασε σε αναδίπλωση. Και τώρα στο Λαλγκάρ μένει να δούμε ποια θα είναι η έκβαση της σύγκρουσης, αφού είναι πλέον φανερή η ποιοτική ενδυνάμωση του λαϊκού παράγοντα.
Ο πονοκέφαλος των κυβερνώντων στην Ινδία, αλλά και παντού στον κόσμο, όμως μεγαλώνει καθώς η κρίση κουρέλιασε και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις και όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν λύσεις στα προβλήματα τους στους δρόμους του αγώνα και της ταξικής πάλης.

Την Τρίτη 7 Ιούλη το απόγευμα, πραγματοποιήθηκε πικετοφορία διαμαρτυρίας έξω από την ινδική πρεσβεία στην Αθήνα στην οποία συμμετείχαν το ΚΚΕ(μ-λ), το TKP/ML και το MKP. Θυροκολλήθηκε σχετική καταγγελία, κάνοντας ξεκάθαρο ότι η αλληλεγγύη στον αγώνα του ινδικού λαού είναι υπόθεση του διεθνούς λαϊκού κινήματος.
φ.623, 11/7/09