ΝΕΠΑΛ
Εθνική Συνδιάσκεψη: Αρχίζοντας τη μεγάλη αντιπαράθεση

του Indra Mohan Sigdel «Basanta»*

Η Νεπαλέζικη Λαϊκή Επανάσταση είναι σε κρίσιμο σταυροδρόμι, γεμάτο ευκαιρίες και προκλήσεις. Από τη μια οι ευκαιρίες είναι τόσο μεγάλες που η πετυχημένη ανάπτυξη μιας επιστημονικής, ιδεολογικής και πολιτικής γραμμής συμβατής με την παρούσα αντικειμενική κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει τη νεπαλέζικη λαϊκή επανάσταση σε νίκη. Και επίσης θα μπορούσε να είναι και ένα νέο ξεκίνημα για την παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση στην αυγή του 21ου αιώνα. Από την άλλη, μια αποτυχία θα οδηγούσε σε καταστροφικές συνέπειες και σε απογοήτευση των καταπιεζόμενων μαζών όχι μόνο στο Νεπάλ αλλά και σ’ όλον τον κόσμο. Επομένως, εν συντομία, η πρόσφατη Εθνική Συνδιάσκεψη του κόμματός μας, του ΚΚΝ(Μαοϊκού), έχει και μια διεθνή διάσταση.
Είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι η τακτική για τις εκλογές της Συντακτικής Συνέλευσης και για την ομοσπονδιακή λαϊκή δημοκρατία, που το κόμμα μας είχε αποφασίσει στη Σύσκεψη της Chunwang, έχει πετύχει. Ως αποτέλεσμα, το κόμμα μας αναδείχτηκε πρώτο κόμμα στις εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση, το 240 ετών μοναρχικό αυταρχικό σύστημα έχει τελειώσει, το Νεπάλ έχει ανακηρυχτεί ομοσπονδιακή λαϊκή δημοκρατία και πάνω απ’ όλα το κόμμα μας, το ΚΚΝ(Μ), είναι επικεφαλής της κυβέρνησης. Χωρίς αμφιβολία αυτά αποτελούν μια πολύ σημαντική επιτυχια.
Από την άλλη, παρά τις επιτυχίες δεν έχει υπάρξει αλλαγή στη μισο-φεουδαρχική, μισο-αποικιακή κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της χώρας μας, οι αστοί κομπραδόροι ηγεμονεύουν, η ιμπεριαλιστική και επεκτατική παρέμβαση αυξάνεται, η εθνική κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα απειλούνται και, κοντολογίς, η βασική αντιπαράθεση μεταξύ φεουδαρχισμού και ιμπεριαλισμού και των πλατιών λαϊκών μαζών δεν έχει επιλυθεί. Αυτές είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το κόμμα μας και η επανάσταση προς το παρόν.
Πράγματι, δεν είχαμε ουσιαστικές διαφορές ούτε στο παρελθόν ούτε στο παρόν όσον αφορά την εκτίμηση και την κατανόηση της πραγματικότητας και των προκλήσεων που αναφέραμε. Το κόμμα μας είναι βασικά ενωμένο πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα. Ομως υπάρχουν ορισμένες διαφορές. Οι μεγαλύτερες αντιπαραθέσεις στην ιστορία του κόμματός μας έγιναν από 17 ως 26 Νοέμβρη 2008 πάνω στα ζητήματα γραμμής. Μπορούμε να πούμε ότι ήταν η οξύτερη πάλη πάνω σε ζητήματα ιδεολογικής και πολιτικής γραμμής από το ξεκίνημα του λαϊκού πολέμου. Ηταν φυσικό η πάλη αυτή να είναι οξεία επειδή η νίκη ή η ήττα της νεπαλέζικης λαϊκής επανάστασης θα εξαρτηθεί από την ορθότητα ή όχι της πολιτικής γραμμής.
Μ’ αυτό το αίσθημα ευθύνης ο πρόεδρος σ. Πρατσάντα και ο σ. Κιράν παρουσίασαν τα ντοκουμέντα τους στην ΚΕ. Σ' αυτά τα ντοκουμέντα η βασική διαφορά επικεντρώθηκε, πρώτον, στο πώς να συνθέσουμε τη συνολική πείρα από την έναρξη του λαϊκού πολέμου και δώθε ώστε να αποκτήσουμε μια βαθύτερη κατανόηση του Μαρξισμού-Λενινισμού-Μαοϊσμού και του δρόμου Πρατσάντα. Δεύτερο, πώς να αναπτύξουμε την πολιτική τακτική και το τακτικό σύνθημα ώστε να ενώσουμε όλους τους συμμάχους της λαϊκής επανάστασης και να απομονώσουμε το βασικό εχθρό. Και, τρίτο, πώς να αναπτύξουμε υπό την καθοδήγηση του κόμματος έναν συντονισμένο μηχανισμό των τριών μετώπων πάλης, δηλαδή στο επίπεδο βάσης, στη συντακτική συνέλευση και στην κυβέρνηση και ποια απ' όλες θα είναι η βασική πάλη.
Στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος η γραμμή πάλης επικεντρώθηκε βασικά στο ζήτημα τακτικής. Αν επικεντρωθεί στο ζήτημα στρατηγικής, δηλαδή νέα δημοκρατία ή σοσιαλισμός, ανάλογα με τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες της δοσμένης χώρας, το αποτέλεσμα είναι ότι η καθεμία από τις δυο πλευρές δεν είναι γνήσιοι κομμουνιστές. Σ' αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει δυνατότητα για ενότητα και οι επαναστάτες πρέπει να προχωρήσουν ακόμη και σε βάρος της ενότητας για να συνεχίσουν την επανάσταση.
Εδώ είναι πλέον ξεκάθαρο ότι οι διαφορές στο εσωτερικό του κόμματός μας δεν είχαν σχέση με τη στρατηγική και την ανάλυση της σημερινής εθνικής και διεθνούς αντικειμενικής κατάστασης. Ομως σίγουρα έχουμε διαφορετικές απόψεις στο πώς θα προχωρήσουμε μπροστά από δω που είμαστε σήμερα. Οπως είπαμε προηγουμένως, οι διαφορές αναφέρονταν στο ζήτημα της ιδεολογικής σύνθεσης, της πολιτικής τακτικής και της πιο ταιριαστής μορφής πάλης. Απ’ αυτά, το βασικό είναι η τακτική, επειδή το άμεσο πολιτικό πρόγραμμα ή θα ανοίξει το δρόμο για την επίτευξη του στρατηγικού στόχου, δηλαδή τη νέα δημοκρατία, ή θα οδηγήσει σε ένα νέο στάδιο αστικής δημοκρατίας πριν από τη νέα δημοκρατία. Το κόμμα μας έπρεπε να δράσει με σύνεση, ώστε να μην εμφανιστεί ένα ξεχωριστό στάδιο αστικής δημοκρατίας πριν από τη νεοδημοκρατική επανάσταση. Αυτό ήταν το βασικό σημείο γύρω από το οποίο η πάλη γραμμών επικεντρώθηκε.
Οπως ειπώθηκε, έχουμε μπροστά μας χρυσές ευκαιρίες. Ομως η μόνη συνθήκη για να αδράξουμε αυτήν την ευκαιρία είναι η σωστή ιδεολογική και πολιτική γραμμή και η οργανωτική ενότητα που θα βασίζεται σ' αυτήν. Επομένως, η σύσκεψη της ΚΕ έπρεπε να αντιμετωπίσει δυο προκλήσεις: πρώτον, την ανάπτυξη μιας σωστής ιδεολογικής και πολιτικής γραμμής που θα απαντά στην παρούσα αντίθεση και, δεύτερο, να οικοδομηθεί ένα ισχυρό κόμμα που θα βασίζεται σ΄ αυτήν. Με δεδομένο το ιστορικό των διασπάσεων μετά από κάθε πάλη δυο γραμμών στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, είναι αναμφίβολα ένα πολύ δύσκολο καθήκον η διατήρηση της οργανωτικής ενότητας του κόμματός μας. Ομως ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος δεν είναι άλλος από την ανοιχτή και χωρίς προκατάληψη πάλη δυο γραμμών που θα λαμβάνει υπόψη της τη χειραφέτηση του προλεταριάτου και των καταπιεζόμενων μαζών σ’ όλον τον κόσμο. Και τίποτε πέρα από την εσωτερική κομματική δημοκρατία δεν θα μπορέσει να την πετύχει.
Με βάση αυτά, η ΚΕ ξεκίνησε μια συνολική και οξεία αντιπαράθεση πάνω στα εισηγητικά ντοκουμέντα τα οποία κατέθεσαν ο πρόεδρος σ. Πρατσάντα και ο σ. Κιράν. Ομως το κόμμα δεν υιοθέτησε κανένα απ’ αυτά τα ντοκουμέντα ως το μόνο επίσημο ντοκουμέντο του κόμματος. Δεν ήταν ότι η ΚΕ δεν μπόρεσε να καταλήξει σε κάποιο ξεκάθαρο συμπέρασμα μέσω της δημοκρατικής διαδικασίας, για παράδειγμα πλειοψηφία και μειοψηφία. Ομως η ΚΕ σκέφτηκε ότι μόνο μια σοβαρή συζήτηση πάνω στα δυο αυτά ντοκουμέντα στην εθνική συνδιάσκεψη θα μπορούσε να αναπτύξει ένα ανώτερο επίπεδο αντίληψης στο εσωτερικό του κόμματος πάνω στα ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα που αναφέρονται στα ντοκουμέντα. Ετσι αποφασίστηκε να κατατεθούν και τα δυο ντοκουμέντα σαν επίσημα ντοκουμέντα της ΚΕ στην εθνική συνδιάσκεψη. Ηταν στην πράξη μια νέα και αναπτυγμένη μορφή δημοκρατικής πρακτικής και το έναυσμα για μια μεγάλη αντιπαράθεση στην ιστορία του κόμματος.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι σ’ αυτή τη σύσκεψη κάθε ένας από τους παριστάμενους πήρε μέρος στη συζήτηση πιο υπεύθυνα από ποτέ, έχοντας στο μυαλό τους το μέλλον της επανάστασης. Παρά τις προφανείς διαφορές αντίληψης και κατανόησης του Μ-Λ-Μ, όλη η ΚΕ ενώθηκε ομόφωνα πάνω στο ζήτημα ότι το κόμμα πρέπει να αναπτύξει μια επαναστατική ιδεολογική και πολιτική γραμμή και να δυναμώσει την κομματική ενότητα. Στο πνεύμα της παραπάνω αντίληψης η ΚΕ αποφάσισε ομόφωνα τα παρακάτω:
Πρώτο, λαμβάνοντας υπόψη την ομόφωνη απόφαση της ΚΕ, αποφάσισε να εισηγηθεί στην επόμενη ΚΕ ένα και μοναδικό ντοκουμέντο, να οργανώσει ένα εσωτερικό φόρουμ συζήτησης που θα βασίζεται στη λενινιστική αντίληψη της «ελευθερίας στην έκφραση και ενότητας στην πράξη» πριν από το επόμενο κομματικό συνέδριο και να συνθέσει την εμπειρία και τις ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις που έχουμε πάρει στη διάρκεια των 10 ετών πολέμου, των 19 ημερών του μαζικού κινήματος, της συνεχιζόμενης ειρηνευτικής διαδικασίας και λοιπά. Ετσι, όλο το κεφάλαιο της σύνθεσης παραπέμφθηκε για το επόμενο συνέδριο.
Δεύτερο, βάζοντας στην άκρη αυτά που εισηγήθηκαν οι σ. Πρατσάντα και Κιράν, η ΚΕ παρουσίασε ένα σκελετό ενός άμεσου πολιτικού προγράμματος. Το νέο πολιτικό σύνθημα είναι «Λαϊκή Ομόσπονδη Εθνική Δημοκρατία», Λαϊκή Δημοκρατία εν συντομία, που είναι στην ουσία μια σύνθετη έκφραση των προγραμμάτων «Ομοσπονδιακή και Ανταγωνιστική Φιλολαϊκή Δημοκρατία» και «Εθνική Ομόσπονδη Λαϊκή Δημοκρατία» τα οποία πρότειναν οι σ. Πρατσάντα και Κιράν αντίστοιχα.
Τρίτο, η ΚΕ αποφάσισε να φτιάξει ένα μηχανισμό με την καθοδήγηση του κόμματος που θα συντονίσει και τα τρία μέτωπα πάλης, από τα οποία η βάση θα είναι το κύριο μέτωπο.
Οταν οι αποφάσεις αυτές της ΚΕ τέθηκαν στο σώμα, υπερψηφίστηκαν ομόφωνα και έτσι το σύνολο των μελών και στελεχών του κόμματος ενιαιοποιήθηκε περισσότερο από ποτέ. Η επεξεργασία των πολιτικών προγραμμάτων και η τακτοποίηση των αντίστοιχων μορφών πάλης προξένησε φυσικά μεγάλη χαρά στους αντιπροσώπους, συμπεριλαμβανομένων και των μελών της ΚΕ. Η πίκρα που μερικές φορές παρατηρήθηκε ανάμεσα στους παρισταμένους στη διάρκεια της συζήτησης μετατράπηκε σε ιδεολογική και πολιτική ενότητα και συντροφική αδελφοσύνη. Εν συντομία, αυτή η εθνική συνδιάσκεψη έγινε μια πλατφόρμα όπου όλοι οι συμμετέχοντες πήραν μέρος με ζωντάνια πάνω στις γραμμές που τέθηκαν από τους δυο συντρόφους και τελικά βοήθησαν ώστε να φτάσουν σε ανώτερο επίπεδο ενότητας και υψηλότερη αίσθηση υπευθυνότητας για τη Νέα Δημοκρατική Επανάσταση στο Νεπάλ κάτω από την καθοδήγηση του Προέδρου σ. Πρατσάντα. Αυτό φυσικά είναι μια νίκη όχι μόνο για το νεπαλέζικο προλεταριάτο αλλά και για τις καταπιεζόμενες τάξεις σ' ολόκληρο τον κόσμο.

* Ο Indra Mohan Sigdel, με το κομματικό ψευδώνυμο Basanta, είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚ Νεπάλ (Μαοϊκού) και το άρθρο, περίληψη του οποίου δημοσιεύουμε, περιέχεται στην τελευταία έκδοση του «Red Star» (έκδοση 19, 5-15/12/2008). Η εθνική συνδιάσκεψη του κόμματος έγινε το Νοέμβρη. Τη μετάφραση για λογαριασμό της «Προλεταριακής Σημαίας» έκανε ο Αρης Λάμπρου.

φ.610, 13/12/08