ΠΓΔΜ: Η επιχείρηση συμμόρφωσης της χώρας σε νέα κρίσιμη φάση

Η εισβολή των διαδηλωτών στη Βουλή της πρωτεύουσας των Σκοπίων της ΠΓΔΜ άνοιξε έναν νέο κύκλο έντονων διεργασιών, με τους Αμερικάνους (κυρίως) και τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές (δευτερευόντως) να επιχειρούν, μέσω της κλιμάκωσης των εκβιασμών και πιέσεων, να επιβάλλουν τον εκλεχτό τους –σ’ αυτή τη φάση- Ζόραν Ζάεφ και τη συμμαχία του με τα τρία αλβανικά κόμματα στο «τιμόνι» της γειτονικής χώρας. Έτσι, άμεσα, θα έχουν τη δυνατότητα να αναιρέσουν όλα τα φιλορωσικά βήματα του πάλαι ποτέ εκλεχτού τους και τώρα αντιπάλου, εθνικιστή Γκρούεφσκι, και έμμεσα να στείλουν μηνύματα στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες και ιδιαίτερα στη Σερβία για την επιλογή της να κρατά ψηλά τις σερβορωσικές σχέσεις.

Για μια ακόμη φορά, ο αλβανικός αλυτρωτισμός, που εμφανίζεται ανοιχτά πια από τις αλβανικές ελίτ των Τιράνων, της Πρίστινα και του Πρέσεβο (και κρυφά από αυτή της ΠΓΔΜ), αποδεικνύεται χρήσιμο εργαλείο στα χέρια των Αμερικανών. Από αυτή την άποψη, αποτελεί επικίνδυνο σημάδι η προκλητικότατη δήλωση Ράμα στα τέλη Απριλίου, πως «εάν διακοπεί η διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης των Δυτικών Βαλκανίων, τότε μια μορφή ολοκλήρωσης ενδεχομένως θα είναι η ένωση (σ.δ. της Αλβανίας) με το Κόσοβο». Εξίσου επικίνδυνες είναι αυτές που ακολούθησαν, όπως του διαβόητου αρχηγού του κοσοβάρικου UCK και τώρα προέδρου του Κοσόβου, Χακίμ Θάτσι, που δήλωσε «εάν η Ευρώπη μας κλείσει την πόρτα, τότε όλοι οι Αλβανοί θα ζήσουμε σε ένα και ενιαίο κράτος», και του δημάρχου του Μπουγάνοβατς (που ανήκει στη Σερβία), Γινούζ Μουσλίου, πως «χωρίς την κοιλάδα του Πρέσεβο, δεν νοείται Μεγάλη Αλβανία»!

Ξετυλίγοντας το κουβάρι από το βράδυ της 27ης Απριλίου, η απόφαση της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης (SDSM) του Ζάεφ και των τριών αλβανικών κομμάτων που έχουν συμμαχήσει μαζί του, να θέσουν ως υποψήφιο νέο πρόεδρο της Βουλής τον Αλβανό Ταλάτ Τζαφέρι και η δια βοής (!) εκλογή του στη θέση αυτή ήταν το έναυσμα για την εισβολή των διαδηλωτών απ’ το κόμμα VMRO-DPMNE, του Νίκολα Γκούεφκσι, στη βουλή. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα συγκρούσεις διαδηλωτών-βουλευτών και τον τραυματισμό, μεταξύ άλλων, του ίδιου του Ζάεφ αλλά και βουλευτών των αλβανικών κομμάτων. Ας σημειώσουμε εδώ πως η εκλογή του πρώην διοικητή του αμερικανοθρεμμένου UCK Τζαφέρι, στην τρίτη πολιτειακή θέση (μετά τη θέση του προέδρου και του πρωθυπουργού) ήταν μια πρόκληση και ταυτόχρονα ένα τεστάρισμα αντοχών και δυνατοτήτων των αντιπάλων. Η αντίδραση των διαδηλωτών έδωσε τη δυνατότητα στον αμερικανικό παράγοντα αλλά και την ΕΕ, που καταδίκασαν αμέσως τα επεισόδια και χαιρέτισαν την εκλογή του νέου προέδρου της βουλής, να εντείνουν τις πιέσεις και τους εκβιασμούς προς τη σημερινή πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ, ώστε να αποδεχτεί τα «νέα δεδομένα». Η Ρωσία καταδίκασε τα επεισόδια αλλά βλέπει πως τα κανάλια επηρεασμού της κατάστασης στην ΠΓΔΜ όχι μόνο δεν επαρκούν αλλά μάλλον περιορίζονται.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, ήταν πολύ στοχευμένες η παρουσία -που σημειωτέον, συνεχίζεται μέχρι σήμερα- του αναπληρωτή βοηθού ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Χόιτ Μπράιαν Γι, ανήμερα της πρωτομαγιάς, στην πρωτεύουσα Σκόπια και οι πολύωρες επαφές με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Στοχευμένες ήταν τόσο η δήλωσή του πως οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν να εξελιχθεί η πολιτική κρίση σε εθνοτική σύγκρουση όσο και η επιλογή να συναντήσει τον Τζαφέρι, νομιμοποιώντας από την πλευρά των ΗΠΑ την εκλογή του στη θέση του προέδρου της Βουλής. Λίγες μέρες μετά (5 Μαΐου), ο Τζαφέρι (στο γραφείο του οποίου στη Βουλή, η αλβανική σημαία φιγουράρει δίπλα στη σημαία της ΠΓΔΜ) στέλνει επιστολή προς τον πρόεδρο της χώρας Ιβανόφ με την οποία ζητά να δοθεί εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στη συμμαχία SDSM και αλβανικών κομμάτων. Η αποδοχή της επιστολής του Τζαφέρι από τον Ιβανόφ σίγουρα δείχνει μια πρώτη διαφοροποίηση από την πολιτική επιλογή Γκρούεφσκι να μην θεωρεί νόμιμη την εκλογή Τζαφέρι στη προεδρία της Βουλής, και ένα πρώτο ρήγμα στο VMRO, κάτω από το βάρος των αμερικανοευρωπαϊκών πιέσεων. Διότι επίσης και καθόλου τυχαία τις ίδιες μέρες, εμφανίζονταν δημοσιεύματα που θέλουν τρεις ή και περισσότερους βουλευτές του VMRO να αποστατούν πηγαίνοντας με τον Ζάεφ. Ωστόσο, δεν έχουμε φτάσει ακόμη στην πλήρη συνθηκολόγηση του Ιβανόφ. Ο ίδιος απαίτησε, την περασμένη Τετάρτη 10 Μαΐου, απηχώντας πιστεύουμε τις ανησυχίες μεγάλου τμήματος της ελίτ της ΠΓΔΜ, από τον Ζάεφ την αποκήρυξη των αιτημάτων της λεγόμενης «Πλατφόρμας των Τιράνων» και εγγυήσεις για τον «ενιαίο χαρακτήρα» της ΠΓΔΜ, ως προϋπόθεση για να του δώσει την εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης.

Συνοψίζοντας, οι ΗΠΑ, ένα προηγούμενο διάστημα, διαπίστωσαν πως η Ρωσία επιχειρούσε να καλύψει τα κενά που οι ίδιες αφήνουν στα Βαλκάνια. Η εκλογή φιλορώσου προέδρου στη Βουλγαρία, αντίστοιχα στη Μολδαβία, η συνεχής αναβάθμιση των σχέσεων της Σερβίας με τη Ρωσία, η επιλογή Γκρούεφσκι να πει «ναι» στον ρώσικο αγωγό και «όχι» στις κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία, ήταν αρκετά ηχηρά γεγονότα για να τα «αγνοήσουν», ειδικά όταν η αμερικανορωσική αντιπαράθεση συνεχίζεται αμείωτη σε όλη την περιοχή. Η χώρα με το πιο πρόσφορο έδαφος ήταν η ΠΓΔΜ. Μέσω αυτής μπορούσαν να σταλούν μηνύματα στους απροσάρμοστους (όπως η Σερβία) αλλά και να επιχειρηθεί να ανακτηθεί ο έλεγχος όπου έχει χαθεί ή τρωθεί στην περιοχή. Ειδικά για τη μικρή αυτή χώρα, ο στόχος είναι να επαναπροσανατολιστεί σταθερά και χωρίς αστερίσκους (ρώσικους) προς τη Δύση συνολικά και φυσικά με τον πρώτο λόγο να ανήκει στις ΗΠΑ. Έτσι, όχι μόνο χρησιμοποιείται ο αλβανικός αλυτρωτισμός ως φόβητρο προς την σλαβομακεδονική ελίτ της ΠΓΔΜ αλλά και επιχειρείται από τις ΗΠΑ μια ανατροπή των συμφωνηθέντων στην Οχρίδα το 2001 -συμφωνία που οι ίδιες επέβαλαν- στην κατεύθυνση ακόμα μεγαλύτερης ομηρίας της χώρας αυτής, με μοχλό τη δήθεν ισοτιμία των δύο εθνοτήτων.

Με την προθεσμία απάντησης από τη μεριά του Ιβανόφ να λήγει την Κυριακή στις 14 Μαΐου, είναι φανερό πως οι πιέσεις και οι εκβιασμοί θα ενταθούν. Το ίδιο φανερό είναι επίσης πως, σε κάθε περίπτωση, το έδαφος συνύπαρξης λαών και εθνοτήτων θα είναι ακόμα πιο υπονομευμένο, με την ιμπεριαλιστική αντιπαράθεση να το ποτίζει με τα δηλητήρια του εθνικισμού και του αλυτρωτισμού. Πράγμα που αποτελεί εχέγγυο για να (ξανα)φυτρώσει στη βαλκανική γη, λιγότερο ή περισσότερο γρήγορα, το πιο εφιαλτικό σενάριο: αυτό της αλληλοσφαγής.

Αναζήτηση

Κατηγορίες