Ξανακαταργείται, το …κατηργημένο άσυλο

Σύμφωνα με δηλώσεις της νέας υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως που επιβεβαιώνονται από αντίστοιχες (πρόσφατες και παλαιότερες) δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, το πρώτο -προς άμεση μάλιστα κατάθεση- νομοσχέδιο που θα κατέβει στη Βουλή από τη νέα κυβέρνηση θα εμπεριέχει και θα αφορά την κατάργηση, όπως την ονομάζουν, του ασύλου. Ξανακαταργείται, λοιπόν, το άσυλο. Μετά το νόμο Διαμαντοπούλου που το καταργούσε, το νόμο Γαβρόγλου που το χαρακτήριζε ακαδημαϊκό και εξηγούσε την κατάργηση του -μέσω της προστασίας του-, το πόρισμα Παρασκευόπουλου που την εξειδίκευε περαιτέρω και την εμπλούτιζε με επιπλέον προτάσεις, έχουμε και την τωρινή κατάργηση. Τι περιεχόμενο όμως δίνει η σημερινή κυβέρνηση στη σημερινή κατάργηση; Την -υποτιθέμενη- επιστροφή στο νόμο Διαμαντοπούλου με ορισμένες φυσικά προσθήκες και επιδιορθώσεις. Την άμεση και αυτεπάγγελτη, δηλαδή, επέμβαση των οργάνων καταστολής για κάθε αξιόποινη πράξη στο χώρο του πανεπιστημίου με βάση το κοινό ποινικό δίκαιο. Τη νομική δίωξη των πρυτανικών αρχών για τυχόν καθυστερήσεις στην ενημέρωση των οργάνων δημόσιας τάξης. Τον καθημερινό έλεγχο μέσω της επίδειξη κάρτας του ποιος μπαίνει στον πανεπιστημιακό χώρο (οι επιδιορθώσεις που λέγαμε) και άλλα αντίστοιχα. Στόχος; «Η αναβάθμιση των ελληνικών πανεπιστημίων σε πρότυπα περιφερειακά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα μέσω καταρχάς της αντιμετώπισης της βίας και της ανομίας των μειοψηφιών που κυριαρχούν και κάνουν ότι θέλουν μέσα στα πανεπιστήμια». Πραγματικός στόχος; Το χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων (πολιτικών, συνδικαλιστικών και πολιτιστικών) του λαού και της νεολαίας, η θωράκιση, δηλαδή, του κράτους και του συστήματος, των πρυτανικών αρχών και κάθε παράγοντα που θα συμβάλλει το επόμενο διάστημα για το προχώρημα και την ένταση της επίθεσης στα φοιτητικά -και όχι μόνο- δικαιώματα, απέναντι στους φοιτητικούς και λαϊκούς αγώνες που αντικειμενικά θα ξεσπάσουν απέναντι σε μία τέτοια πολιτική.

Αυτή την πολιτική υπηρέτησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζοντας το έργο των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Επί τέσσερα χρόνια ξεχαρβάλωναν από κυβερνητικές θέσεις δικαιώματα και κατακτήσεις μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών. Μέτρο το μέτρο, νόμο το νόμο, διάταξη τη διάταξη, έφτιαξαν για λογαριασμό του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου ένα πιο ταξικό σχολείο, ένα λύκειο – εξεταστικό κάτεργο. Ένα πανεπιστήμιο με τσακισμένα φοιτητικά δικαιώματα, πιο εντατικοποιημένο, με πτυχία χωρίς αντίκρισμα. Μία μεταλυκειακή-μετεκπαιδευτική «σούπα» που στόχο είχε και έχει: μέσα από συνεχείς επιμορφώσεις και επανακαταρτίσεις, απλήρωτες πρακτικές, τσακισμένα ωράρια, διάφορα προγράμματα μαθητείας, διετών σπουδών, κοινωφελούς εργασίας κ.ά., μέσα από τη λεγόμενη «δια βίου μάθηση», να τσακίσει εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα, να διαμορφώσει το νέο «μοντέλο» εργαζόμενου που θα δουλεύει όταν, όσο και αν θέλει η εργοδοσία, για να πληρώνεται αντίστοιχα και να λέει και ευχαριστώ από πάνω. Έναν εκπαιδευτικό-λάστιχο με μειωμένους μισθούς, αυξημένα ωράρια, συνεχώς στην αβεβαιότητα, συνεχώς αξιολογούμενο και ανεπαρκή και με πιο έντονο το ρόλο του εξεταστή και «τιμωρού» των μαθητών, σε υπό κατάργηση σχολεία και νηπιαγωγεία. Έναν γονέα που αναγκάζεται να βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη για τη δωρεάν παιδεία που ευαγγελίζονται.

Όλες αυτές οι «παρεμβάσεις» έχουν στρώσει το έδαφος στη Ν.Δ. και τα αντίστοιχα επιτελεία, σαν γνήσιους εκφραστές και υπηρέτες του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου (πιο συγκεκριμένα των επιδιώξεων του για μια πιο ταξική εκπαίδευση, λίγων και εκλεκτών, καλύτερα προσαρμοσμένη σε ένα εργασιακό τοπίο άγριας εκμετάλλευσης και ανεργίας που «παλιές» και «νέες» κυβερνήσεις προωθούν -και θα προωθούν- εδώ και χρόνια και για χρόνια) για να ετοιμάζουν νέο γύρο επίθεσης, συνεχίζοντας τες. Να ετοιμάζουν χειρότερες μέρες για τη νεολαία και τους εργαζόμενους και στο χώρο της εκπαίδευσης. Μειώσεις εισακτέων, περισσότερες πρακτικές -τάχα για να μάθουμε τη δουλειά-, εφαρμογή διδάκτρων και διαγραφών φοιτητών, τσακισμένα δικαιώματα σε σίτιση-στέγαση-μεταφορές-σύγγραμμα, κατάργηση ασύλου, μαθητοδικεία, ανελευθερία πολιτικής και πολιτιστικής έκφρασης, προσοντολόγια, εξεταστικοί φραγμοί, περισσότερη και πιο περιγραφική αξιολόγηση, δια βίου «κυνήγι χαρτιών», απλήρωτη δουλειά, (μισο)απασχόληση, πάγωμα διορισμών-προσλήψεων, απολύσεις, όλα αυτά είναι κάποια μόνο από τα μέτρα που εξαγγέλλονται από το πρόγραμμα της Ν.Δ. για την εκπαίδευση. Όσα από αυτά αφορούν την ανώτατη εκπαίδευση, λένε ότι θα συγκεντρωθούν σε ν. πλαίσιο που θα κατέβει αργότερα στη Βουλή.

Και όλα αυτά για να «αναβαθμιστούμε», για να περάσουμε στη «νέα» εποχή που μοιάζει πιο πολύ με την (πολύ) παλιά, δηλαδή με έναν εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.

Αυτές οι εξελίξεις αναδεικνύουν με έναν επιτακτικό τρόπο την ανάγκη η νεολαία να ανακινήσει διαδικασίες οργάνωσης και πολιτικοποίησης μέσα από συλλογικά όργανα και μορφές πάλης για να αντισταθεί, στο πλάι του λαού, σε αυτά τα χτυπήματα (παλιά και νέα). Να διεκδικήσει τη ζωή και το μέλλον της κόντρα σε λογικές παραίτησης, ανάθεσης, ατομικισμού και συνδιαλλαγής. Γιατί, τα δικαιώματα και η ζωή μας κρίνονται στην αναμέτρηση με τις κυρίαρχες πολιτικές, κρίνονται από τη δική μας οργάνωση και συγκρότηση. Κρίνονται στη συλλογικότητα και την πάλη. Στο δρόμο της αντίστασης και της πάλης. Το μόνο δρόμο μέσα από τον οποίο μπορούμε να πετύχουμε νίκες.

Μέσα σε αυτήν την πάλη, αναπόσπαστο κομμάτι της και όρος για να διεξαχθεί αποτελεσματικά, είναι παράλληλα να υπάρχει η υπεράσπιση από το λαό και τη νεολαία των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων, η πάλη για την εδραίωση και κατοχύρωσή τους. Για αυτό το σύστημα καταργεί και ξανακαταργεί το άσυλο, για αυτό το θάβει και το ξαναθάβει στις συνειδήσεις της νεολαίας, για αυτό πρέπει να τη βρει απέναντί του!

Αναζήτηση

Κατηγορίες