Καταπολέμηση της ανομίας και της εγκληματικότητας ή καταπάτηση του λαϊκού Ασύλου;

Κάντε κλικ εδώ για εκτύπωση.

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία, από τα αστικά ΜΜΕ αλλά και επίσημους εκπροσώπους του συστήματος, για την έννοια του Ασύλου στη βάση κατασυκοφάντησής του. Αφορμή για το άνοιγμα της κουβέντας, φαίνεται να αποτελούν οι εικόνες χρήσης και διακίνησης ναρκωτικών σε πανεπιστημιακούς χώρους ή πέριξ αυτών, όπως στην ΑΣΟΕΕ, την Νομική Αθηνών και το ΑΠΘ. Ένα βήμα παραπέρα, πηγαίνει η κουβέντα, όταν ως αφορμή χρησιμοποιείται, από δημοσιεύματα και τοποθετήσεις, η εμφάνιση και η κατάληψη χώρου από αναρχική ομάδα, στη Φιλοσοφική Αθηνών.

Και στις δύο περιπτώσεις, η όλη κουβέντα που ανοίγει, εκτυλίσσεται σε αντιδραστική βάση και περιλαμβάνει τοποθετήσεις, από κεντρικά πολιτικά πρόσωπα, όπως ο υπουργός Γαβρόγλου ή ο Μητσοτάκης, μέχρι πρυτάνεις και δημάρχους (βλ. πρύτανη ΑΣΟΕΕ, Καμίνη, Μπουτάρη) οι οποίοι συγκλίνουν στην δαιμονοποίηση του Ασύλου, στην αναγκαιότητα άμεσης παρέμβασης κρατικών δυνάμεων καταστολής στους χώρους των πανεπιστημίων και συνεπώς στην ολοκληρωτική κατάργηση του Ασύλου. Μάλιστα, σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, περιλαμβάνονται και δραστικά μέτρα από τους φορείς του συστήματος, με καταπάτηση του Ασύλου με τα lock out, όπως αυτό στην ΑΣΟΕΕ, στην Φιλοσοφική και στο Πάντειο.

Η παραπάνω κατεύθυνση, αποτελεί χρόνια επιδίωξη του συστήματος. Έχει φροντίσει, άλλωστε, να το κάνει ξεκάθαρο και στο παρελθόν. Είτε με εκπροσώπους του, όπως ο Φορτσάκης που ζητούσε την κατάργηση των φοιτητικών Συλλόγων, είτε με πρακτικές, από πολλές πρυτανείες, απαγόρευσης αφισοκόλλησης σε χώρους των σχολών είτε με ωμή επέμβαση αστυνομικών δυνάμεων σε χώρους Ασύλου, όπως στην ΑΣΟΕΕ, την Νομική, το Πάντειο και το Πολυτεχνείο, με διάφορες αφορμές.

Είναι, λοιπόν, αξιοσημείωτο το κομμάτι της κουβέντας που αφορά γεγονότα και διαδικασίες που αποτελούν τις αφορμές και την βάση συγκρότησης αντιδραστικών, αποπροσανατολιστικών απόψεων, από φορείς του συστήματος, με στόχο την χειραγώγηση των συνειδήσεων του λαού και της νεολαίας ενάντια στο λαϊκό Άσυλο. Δεν παραγνωρίζει κανείς ότι γεγονότα, όπως η διακίνηση και η χρήση ναρκωτικών στους χώρους μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια, έχουν δημιουργήσει μία ασφυκτική κατάσταση, με κινδύνους, για τους φοιτητές. Από την άλλη, βέβαια, δεν προκύπτει από πουθενά ότι αυτά τα γεγονότα είναι γέννημα του λαϊκού Ασύλου. Στην σύνδεση αυτών των δύο, έγκειται η πονηριά του συστήματος. Από την μία, χρησιμοποιεί το θέμα των ναρκωτικών, που το έχει ως όπλο στα χέρια του για να εξαθλιώνει και να δίνει ψεύτικες διεξόδους στον λαό και στην νεολαία, μακριά από την οργανωμένη πάλη για ζωή με δικαιώματα, με έναν επιπλέον τρόπο. Μεταφέρει τις ναρκοπιάτσες έξω από τα πανεπιστήμια και ιδιαίτερα του κέντρου, πράγμα που κάνει όχι μόνο τους φοιτητές αλλά και τους κατοίκους και τους χιλιάδες περαστικούς να δυσανασχετούν, δημιουργώντας, έτσι, στις συνειδήσεις μία αντίληψη του «δεν πάει άλλο, μία κρατική παρέμβαση είναι αναγκαία». Από την άλλη, το ίδιο το σύστημα που δημιουργεί και μεταχειρίζεται την παραπάνω κατάσταση έρχεται να προτείνει την «αντιμετώπισή» της, μέσω της κατάργησης του Ασύλου, που είναι το αναγκαίο βήμα για να μπορεί η αστυνομία να κάνει την δουλειά της. Τώρα το, αν η αστυνομία εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα στην διακίνηση και ο κόσμος το έχει τούμπανο… ποσώς τους ενδιαφέρει. Αρκεί να επιτευχτεί ο στόχος. Αποτελούν, λοιπόν, μεθοδεύσεις οι ανακοινώσεις και τοποθετήσεις πρυτάνεων και δημάρχων, όσο ανθρωπιστικό ύφος και αν προσπαθούν να τους προσδώσουν με τις αναφορές γύρω από την ευαισθησία απέναντι στους τοξικοεξαρτημένους. Μεθοδεύσεις, που, πατώντας σε μία υπαρκτή προβληματική κατάσταση που το σύστημα δημιούργησε, καλούν το ίδιο να δώσει λύση, στρώνοντας το έδαφος, ύπουλα, για μια βασική του επιδίωξη.

Ωστόσο, η βασική πτυχή της επίθεσης απέναντι στο λαϊκό Άσυλο εντοπίζεται στο νομοθετικό και πολιτικό οπλοστάσιο που το σύστημα χτίζει, μέσω των κυβερνήσεων του και όχι στις ευκαιριακές δηλώσεις που αρέσκονται εκπρόσωποι και λαγοί του συστήματος, όπως ο Μητσοτάκης ή οι διάφοροι δήμαρχοι και πρυτάνεις. Σε συνέχεια του νόμου Διαμαντοπούλου, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έρχεται σήμερα να καταργήσει το λαϊκό Άσυλο, ως κατάκτηση του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος. Μέσω του νόμου Γαβρόγλου, έρχεται να «αφήσει» γενικά την έννοια του Ασύλου, προσδιορίζοντάς την, ωστόσο, πολύ συγκεκριμένα. Σε συνδυασμό με το πόρισμα Παρασκευόπουλου, που στοχεύει ξεκάθαρα την πολιτική δράση και οργάνωση της νεολαίας μες στα πανεπιστήμια, την -με βάση τα παραπάνω γεγονότα- τοποθέτηση-παρακίνηση του Γαβρόγλου προς τους πρυτάνεις, να καλούν τις κατασταλτικές δυνάμεις εντός του Πανεπιστημίου αλλά και την νομική κατοχύρωση αυτού, μέσω του ορισμού του Ασύλου ως ακαδημαϊκό, φαίνεται ξεκάθαρα το πλαίσιο στο οποίο το σύστημα θέλει να εγκλωβίσει την έννοια του Ασύλου. Διαδικασίες που θα παρακωλύουν την εκπαιδευτική/ακαδημαϊκή λειτουργία του πανεπιστημίου και θα αντιτίθενται στην υπάρχουσα κατάσταση (όπως συνελεύσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις), δεν χωρούν σε αυτό το πλαίσιο και, συνεπώς, θα καταστέλλονται διά ροπάλου… της αστυνομίας. Είτε της επίσημης, είτε της πανεπιστημιακής, είτε όπως αλλιώς οραματιστεί το σύστημα, τον μηχανισμό καταστολής του αγώνα της νεολαίας, μέσα στους μαζικούς της χώρους.

Αυτόν τον τελευταίο, καλούνται να αναπτύξουν ο λαός και η νεολαία της χώρας μας σήμερα, ως ζήτημα ζωής και θανάτου. Δυστυχώς, η φράση έχει και κυριολεκτική έννοια, αν κανείς ρίξει μία ματιά στον συνολικότερο καμβά των πολιτικών εξελίξεων. Εξελίξεις που διαμορφώνει το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα και που το μόνο που επιφυλάσσουν είναι πόλεμοι, φτώχεια, εξαθλίωση και καταστολή. Το σύστημα ξέρει, ότι η νεολαία θα αντιδράσει, που την ετοιμάζει για κρέας στα κανόνια του πολέμου, για φτηνό εργατικό δυναμικό με όρους ανασφάλειας, ελαστικής εργασίας ή ανεργίας. Για αυτό και θωρακίζεται χτυπώντας δημοκρατικές, πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες. Στην βάση οργάνωσης του αγώνα απέναντι στις επιδιώξεις του συστήματος, χρειάζεται και θα καλεστεί η νεολαία να υπερασπιστεί το λαϊκό Άσυλο, ως τον παράγοντα εκείνο που θα εξασφαλίσει την πολιτική και οργανωτική του ανάπτυξη, μακριά και πέρα από κάθε είδους κρατική παρέμβαση. Με στόχο την υπεράσπιση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων της σε ΣΠΟΥΔΕΣ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!