ΗΠΑ: κλιμακώνεται η πολιτική αστάθεια στην Ουάσιγκτον

Μετά από μια εβδομάδα «αναταραχών» στο Λευκό Οίκο, με πρωταγωνιστή αλλά και στόχο τον Τραμπ, η όλη κατάσταση βρίσκεται σε εξέλιξη με απροσδιόριστη κατάληξη. Και σίγουρα δεν αφορά «το μεγαλύτερο κυνήγι μαγισσών κατά ενός πολιτικού στην ιστορία των ΗΠΑ», όπως δήλωσε ο Τραμπ, αλλά κάτι πιο περίπλοκο.

Πρόκειται για τα δύο τελευταία «μέτωπα» που έχει ανοίξει ο πρόεδρος των ΗΠΑ: αυτό της αποπομπής του επικεφαλής του FBI, Κόμεϊ και εκείνο της αποκάλυψης, από τον ίδιο, «απόρρητων πληροφοριών» στον ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Λαβρόφ, κατά την επίσκεψη του τελευταίου στο Λευκό Οίκο, στις 10 του Μάη. Ωστόσο, η πιο σημαντική εξέλιξη αφορά το διορισμό ειδικού ανακριτή ο οποίος θα ερευνήσει μια σειρά από καταγγελίες που σχετίζονται με τις σχέσεις του περιβάλλοντος Τραμπ και του ίδιου με τη Ρωσία.

Ως αφορμή γι’ αυτό θεωρείται η αποπομπή του Κόμεϊ. Και τα δύο ζητήματα ήρθαν, και συντηρούνται, στην επικαιρότητα από δύο ιστορικές εφημερίδες των ΗΠΑ. Η Washington Post και οι New York Times οι οποίες, επικαλούμενες ως πηγές, διάφορες διαρροές, ακόμα και από το περιβάλλον του Τραμπ, ανοίγουν και απλώνουν το θέμα, αφήνοντας να εννοηθεί πως η συνέχεια θα είναι ακόμα πιο συναρπαστική!

Η απόφαση για την αποπομπή Κόμεϊ συνδέεται άμεσα με την έρευνα για πιθανή ανάμιξη  της Ρωσίας στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ, που απασχόλησε και προεκλογικά. Συγκεκριμένα αναφέρεται πως η αποπομπή Κόμεϊ έγινε γιατί δεν πειθάρχησε στην εντολή Τραμπ να σταματήσει κάθε έρευνα σχετικά με τον πρώην σύμβουλό του, Μάικλ Φλιν, τον οποίο ο Τραμπ απάλλαξε τον καθηκόντων του ως Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ στις 14 Φεβρουαρίου για την παραπλάνηση του αμερικανού αντιπροέδρου Μάικ Πενς σχετικά με το περιεχόμενο, την έκταση αλλά και τη συχνότητα των επικοινωνιών με ρώσους αξιωματούχους.

Η αποπομπή του Κόμεϊ (ο οποίος και θα δώσει κατάθεση σε επιτροπή της Γερουσίας τον επόμενο μήνα) προκάλεσε νέο κύκλο έντονων πολιτικών αντιδράσεων στην Ουάσιγκτον. Αποκορύφωμα αυτών των αντιδράσεων αποτελεί ο διορισμός από το υπουργείο Δικαιοσύνης του πρώην διευθυντή του FBI, Ρόμπερτ Μιούλερ ως ειδικού ανακριτή, με εισαγγελικά καθήκοντα και ευρύ πεδίο έρευνας. Η τροπή αυτή σημαίνει πως το θέμα πάει σε μεγάλο χρονικό και πολιτικό βάθος.

  Το κλίμα στην Ουάσινγκτον βάραινε παραπέρα μετά την επίσκεψη Λαβρόφ στο Λευκό Οίκο, μία ημέρα μετά την απόλυση του επικεφαλής του FBI, Κόμεϊ, όπως την περιγράφουν τα αμερικανικά και διεθνή ΜΜΕ. Μάλιστα για πολλούς η υπόθεση θυμίζει την περίπτωση «Γουότεργκεϊτ» στις αρχές της δεκαετίας του 1970, που οδήγησε στην παραίτηση του προέδρου Νίξον.

Τόσο η Washington Post όσο και οι New York Times «αποκαλύπτουν» τους διαλόγους όπου ο Τραμπ φέρεται να διαβίβασε «ευαίσθητες διαβαθμισμένες πληροφορίες» σχετικά με τη δράση του Ισλαμικού Κράτους στους ρώσους αξιωματούχους.

 Το ζήτημα αυτό καθαυτό εμπεριέχει και διεθνή διάσταση μια και οι πληροφορίες είχαν παραχωρηθεί από έναν συνεργάτη των ΗΠΑ μέσω μιας ευαίσθητης συμφωνίας για ανταλλαγή πληροφοριών με σύμμαχο χώρα! Η χώρα αυτή αναζητείται μεταξύ Ισραήλ, Ιορδανίας και Γερμανίας.

Ωστόσο ο Λευκός Οίκος και το προεδρικό περιβάλλον, θεωρώντας όλα αυτά αβάσιμες εικασίες, επιμένει πως όλα κινήθηκαν στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του προέδρου. Βέβαια το ζήτημα που τίθεται δεν αφορά την αποπομπή του Κόμεϊ, αλλά οι λόγοι που έγινε αυτό. Σε ό,τι αφορά τις «διαβαθμισμένες» πληροφορίες που μοιράστηκε με τον Λαβρόφ, το ζήτημα δεν είναι ποιες πληροφορίες χαρακτηρίζονται ως τέτοιες («ο χαρακτηρισμός τού άκρως απορρήτου είναι προεδρικό προνόμιο, και ο πρόεδρος είναι ο υπέρτατος κριτής του χειρισμού σχετικών στοιχείων», απάντησε ο πρώην αμερικανός πρεσβευτής στο ΝΑΤΟ Βόλκερ, σε εκπομπή της DW). Το ζήτημα είναι πως η Ρωσία, ως εχθρός, θεωρείται εκτός πλαισίου τέτοιων ανταλλαγών.

Πάντως στο εσωτερικό των ΗΠΑ η διένεξη αυτή κρατείται σε χαμηλό και ελεγχόμενο επίπεδο αφού τρανταχτά στοιχεία συνέργειας ανάμεσα στους συμβούλους της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ και τη Ρωσία δεν βρέθηκαν – και όσα βρέθηκαν δεν στοιχειοθετούν άμεση απαγγελία κατηγορίας σε βάρος του Τραμπ, που να μπορεί να οδηγήσει σε καθαίρεσή του. Άλλωστε το ζήτημα της καθαίρεσης προέδρου είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Και για τον Κλίντον είχαν δρομολογηθεί ανάλογες διαδικασίες, που όμως δεν έφτασαν στην αποπομπή του. Μάλιστα σε άρθρο των ΝΥTimeς παρουσιάζονται οι λόγοι για το πόσο δύσκολο είναι αυτό.

Από τη άλλη, τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, και κυρίως τα γερμανικά, υπερθεματίζουν πάνω στα δημοσιεύματα των αμερικανικών ΜΜΕ, υποδηλώνοντας μια έμμεση εμπλοκή στον αμερικανικό «πολιτικό εμφύλιο» για την ανατροπή Τραμπ! Όχι μόνο ήταν το πρώτο θέμα για μια βδομάδα στη Γερμανία, αλλά το καυτό ερώτημα επανερχόταν συνέχεια στο αν και κατά πόσο οι τελευταίες εξελίξεις πρέπει να οδηγήσουν στην καθαίρεσή του! Οι ενδόμυχες σκέψεις δύσκολα κρύβονται!

Η απόφαση λοιπόν του υπουργείου Δικαιοσύνης να οριστεί ειδικός ανακριτής επικεφαλής της ομοσπονδιακής έρευνας για «εμπλοκή» της Μόσχας υπέρ του Τραμπ στις αμερικανικές εκλογές αλλάζει σημαντικά το παιχνίδι. Η ύπαρξη ενός ομοσπονδιακού εισαγγελέα με αντικείμενο τη νέα διοίκηση του Λευκού Οίκου αυξάνει την υπάρχουσα πίεση σε αυτήν μια και θα βρίσκεται έξω από τη σφαίρα άμεσης επιρροής της.

Σαφώς αυτή η εξέλιξη αποτελεί ένα παραπέρα στοιχείο περιορισμού και ελέγχου της νέας διοίκησης του Λευκού Οίκου. Και αυτό παρά τη ρητή δήλωση του υπουργείου Δικαιοσύνης ότι «ο διορισμός ειδικού ανακριτή δεν σημαίνει ότι έχουν διαπραχθεί αδικήματα ή ότι η ενέργεια αυτή συνδέεται με την άσκηση οποιασδήποτε δίωξης».

Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν αντιφατικές. Από τη μια ο Τραμπ ξέσπασε με οργισμένες δηλώσεις, λέγοντας πως η κίνηση αυτή «βλάπτει τρομακτικά τη χώρα μας, καθώς δείχνει ότι είμαστε μια διχασμένη και σε σύγχυση χώρα». Από την άλλη, ο Λευκός Οίκος και το επιτελείο του Τραμπ καλωσόρισαν την έρευνα, εκφράζοντας την ελπίδα «να προχωρήσει γρήγορα», προσδοκώντας να πραγματοποιηθεί μια «ενδελεχής έρευνα».

Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα πως η εξύφανση της νέας ιμπεριαλιστικής πολιτικής και τακτικής των ΗΠΑ βρίσκεται υπό διαμόρφωση και όχι σε πολύ ομαλές συνθήκες. Οι εμμονές κάποιων κέντρων για τη ρωσική εμπλοκή στις εκλογές του Νοεμβρίου αντανακλά μια βαθύτερη διάσταση πάνω στη διαμόρφωση προτεραιοτήτων, μετώπων και συμμαχιών, καταγράφοντας την πιο μεγάλη πολιτική ένταση των τελευταίων δεκαετιών στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ. Το κλίμα δεν έχει βαρύνει μόνο στην Ουάσινγκτον, αλλά και σε πολλές άλλες συμμαχικές πρωτεύουσες.

Ενδεικτικές, άλλωστε, έως αποκαλυπτικές προθέσεων, αποτελούν πολλές τοποθετήσεις και δηλώσεις αμερικανών αξιωματούχων σχετικά με το μέλλον της συμμαχίας και τις σχέσεις με τους συμμάχους. Η πιο πρόσφατη αφορά τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, στρατηγό Μάτις, κατά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό της Δανίας Ράσμουσεν, με τον οποίο συζήτησαν για το ΝΑΤΟ. Ο στρατηγός του Αφγανιστάν και του Ιράκ δήλωσε στον δανό πρωθυπουργό ότι κατευθύνεται στη Λιθουανία, για να επιθεωρήσει τα εκεί στρατεύματα του ΝΑΤΟ, υπό το γερμανικό διοικητικό πλαίσιο, για να καταστήσει «απολύτως σαφές ότι τα προβλήματα που υπάρχουν ανάμεσα σε εμάς και τη Ρωσία θα λυθούν από τους διπλωμάτες και όχι με άλλο τρόπο».

Δεν είναι δύσκολη η ερμηνεία των συναισθημάτων που προκαλούν στη σημερινή γερμανική ηγεσία τέτοιες ή παρόμοιες δηλώσεις, συνδυαζόμενες μάλιστα με την εικόνα εγκαρδιότητας που μετέφερε το ΤΑΣΣ από την πρόσφατη αμερικανο-ρωσική συνάντηση στον Λευκό Οίκο και συγκρινόμενες με τις αντίστοιχες από την επίσκεψη της Καγκελαρίου Μέρκελ.

Και ενώ κλιμακώνονταν οι συνθήκες πολιτικής αστάθειας στην Ουάσιγκτον(«εξελίσσεται κάποια πολιτική σχιζοφρένεια», σύμφωνα με τα λόγια του Πούτιν στην κοινή συνέντευξη με τον Ιταλό πρωθυπουργό), ο Τραμπ ξεκίνησε την πρώτη του περιοδεία στο εξωτερικό. Αρχικά στη Μέση Ανατολή (Σαουδική Αραβία και Ισραήλ) και εν συνεχεία στην Ευρώπη, όπου θα συμμετάσχει στη σύνοδο του ΝΑΤΟ και των G7). Το επιτελείο του επενδύει πολλά σε αυτό το ταξίδι, το οποίο, όπως πιστεύουν, θα του δώσει την ευκαιρία να αλλάξει την ατζέντα, ξεφεύγοντας από τη σκανδαλολογία που κυριαρχεί στην Ουάσινγκτον τις τελευταίες μέρες.  Αρκεί να ολοκληρωθεί χωρίς «σοβαρά λάθη» ώστε να μη δώσει πολλές αφορμές και βέλη στη φαρέτρα των επικριτών του», ανέφερε στέλεχος των Ρεπουμπλικάνων.

Η επίθεση στο πρόσωπο του Τραμπ, που κρατά κοντά ένα χρόνο τώρα, δείχνει να βαθαίνει και η απειλή για την ομαλή συνέχεια της θητείας του να κλιμακώνεται. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ουάσιγκτον δεν το έφερε ο Τραμπ και μάλλον ούτε θα λήξει με τον Τραμπ. Αντανακλά γενικότερα αδιέξοδα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού σε σχέση με στόχους, μέσα, συμμαχίες, προτεραιότητες κ.λπ.

Χ.Β.

Αναζήτηση

Κατηγορίες